΄Ονειρο (1)

8.09.2017

Κοιμήθηκα και είδα ένα όνειρο. Δεν σας ενδιαφέρει το περιεχόμενό του, αν και ήταν ένα ασυνήθιστο όνειρο, ομολογουμένως όχι πιο ασυνήθιστο απ’ ό,τι είναι κατά κανόνα τα όνειρα που βλέπουμε όλοι. Αυτό που έχει όμως τη μεγαλύτερη σημασία σ΄αυτή την περίπτωση, είναι που για πρώτη φορά  συνειδητοποίησα ότι τα όνειρά μας, μας τα στέλνουν άλλοι και γι' αυτό δεν πρέπει να τα παίρνουμε στα σοβαρά. Εμείς δεν φέρουμε γι' αυτά καμία απολύτως ευθύνη.

Αυτή η σημαντική διαπίστωση δεν προέκυψε ακριβώς έτσι. Η χρήση εδώ του όρου "συνειδητοποίησα" είναι μάλλον ατυχής. Αν θέλουμε να είμαστε πιο ακριβείς, οφείλουμε να πούμε "αντελήφθην" ή "κατανόησα" ή "κατάλαβα" ή έστω "πληροφορήθηκα". Γιατί η "συνειδητοποίηση" είναι μια διαδικασία μάλλον επώδυνη. Προκύπτει μετά από πνευματικό τοκετό, και στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν συνέβη ακριβώς αυτό. Ούτε κατά διάνοια.

Δεν προέκυψε επίσης ούτε από το γεγονός ότι το περιεχόμενο του ονείρου δεν είχε φαινομενικά καμία απολύτως σχέση με την καθημερινότητά μου, τη ζωή μου και τα αισθήματά μου. Θα μπορούσα κάλλιστα, βέβαια, να το εκλάβω ως μια συμβολική πιθανή ερμηνεία όλων των παραπάνω - αναφέρομαι πάντα στην πραγματικότητά μου. Συνηθισμένος καθώς ήμουν από προηγούμενες παρόμοιες καταστάσεις, είχα ήδη αρχίσει να ψάχνω για ερμηνείες κατά τη διάρκεια που το έβλεπα. Αλλά αυτό που με τάραξε, αυτό που με αιφνιδίασε, αυτό που δεν περίμενα, ήταν ότι στο τέλος του ονείρου, αν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι ένα όνειρο μπορεί να έχει τέλος, εμφανίστηκαν τίτλοι, όπως σε μια κινηματογραφική ταινία, και μάλιστα με γράμματα κεφαλαία κι όχι μικρά: "Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις, δεν οφείλεται σε πρόθεση, είναι ατυχώς τυχαία και μοιραία συμπωματική".

Σαφώς αντιλαμβάνεστε, τώρα που φτάσαμε μέχρι εδώ, ότι ο σωστός όρος που έπρεπε εξ' αρχής να χρησιμοποιήσω στο κείμενό μου, είναι "αναγιγνώσκω" ή έστω "διαβάζω".

Αλλά, όπως λέει και ο Ναμπόκωβ, η ιστορία μας θα ήταν διατυπωμένη σε λιγότερες γραμμές, που θα μας αρκούσαν, αν δεν υπήρχε η απόλαυση της αφήγησης.

_

γράφει ο Νίκος Γιαννόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου