Άγονη γραμμή

21.06.2018

Συναντώ κάθε μέρα αυτή την γυναίκα, στη στάση. (της ζωής)
Στα ματόκλαδα της ψυχής της εκπλειστηριάζονται ολόγιομα φεγγάρια.
Βαδίζει πριγκιπικά κάτω από τις τρεμάμενες φλόγες του ήλιου
και μαζί του διαπραγματεύεται το χρύσωμα των μαλλιών της.
Στο ‘’ένδον’’ της έχει μια ‘’ενωτική’’ γέφυρα σεντούκι - θηκάρι νιότης
και μια αρμαθιά μνήμης κρεμασμένη στην έπαρση των βλεφάρων της.
Έχει εξουσιοδοτήσει τον ιθύνοντα νου της στο γαλάζιο να την σεργιανά
και σε τιμή ευκαιρίας να την πουλά στην πεθυμιά της.
Στους κοραλλιογενείς υφάλους του κορμιού της
ακόμα φιλοξενεί πόθους εύχυμους από ανελέητες προσδοκίες…
Κάνει αυτή την διαδρομή κάθε μέρα.
Επισκέπτεται την ζωή.
Της αλλάζει το ρούχο της ανημποριάς
κι αντάμα ολημερίς περιδιαβαίνουν της μνήμης τα σοκάκια,
αναγείροντας παλιές αγάπες, φιλιά εκμαιεύουν.
Πριν τον γυρισμό περνά έξω απ΄το σπίτι του χρόνου,
στέκεται για λίγο αγέρωχα σαν κυπαρίσσι στην αυλή του.
Δέχεται ηρωικά τον διασυρμό απ΄τον λιθοβολισμό των ονείρων
και την άρτια απόφαση για την εκποίηση της νιότης.
Με παρρησία υπογράφει πως κι απόψε τα θέλω της θα υποτάξει.
Χαμογελώντας πονηρά ένα τριαντάφυλλο ακουμπά
στις λυρικές άκρες των χειλιών της και δυνατά αναρωτιέται.
-Γιατί τα πουλιά πετούν πάντα ψηλά κι ας έχει καταιγίδα
τι άραγε θέλουν να μου πουν;
Αυτόν τον θρίαμβο της ήττας δεν είναι μπορετό να τον δεχτεί.
Μαζί του κάθε γιόμα νυχομαχεί με όπλο το δια χειρός σθένος
κι ένα- ένα λιανίζει εκείνα τα εμβόλιμα πουλιά
που ραίνουν με νάρκισσους τον θηρευτή δυνάστη χρόνο.
Κι έτσι που είδε τον αιμάτινο ουρανό
γιομάτο από φτερούγιες...
Τις αλυσίδες, πως θα μπορούσε ν΄αγαπήσει!

 

_

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

- γράφει η Αλεξάνδρα Παυλίδη - “Τα περσινά τους βάζουν για καλά” του Σπύρου Γούλα και η ανάσυρση των προσωπικών ναυαγίων. Εκδόσεις Πόλις Από τον Μάιο του 2020 κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Σπύρου Γούλα, από τις εκδόσεις Πόλις, σε επιμέλεια-διόρθωση Δημήτρη Αθηνάκη...

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Νησί θα πει κρούστα στεριάς ζωσμένη στο λουλάκι με βράχια ολοτσαλάκωτα, με δαντελένια μέρη, μια φούχτα σπόρια για τ’ αηδόνια στ’ άσπρο πεζουλάκι, κι ένα ραδιόφωνο ανοιχτό, χειμώνα-καλοκαίρι.   Νησί θα πει μοσκοβολιά από σκίνους και θυμάρια, παπαρουνίτσες...

Θάλασσα

Θάλασσα

Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις. Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.   Σε μέρη απίθανα μας πας μας ταξιδεύεις δεν σταματάς ούτε στιγμή να μας μαγεύεις. Μα...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βίκυ Δρακουλαράκου

    Σας ευχαριστώ εγκάρδια !!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου