Άγραφοι τοίχοι

24.02.2017

Ω, στις μαζώξεις
η αδυναμία σακάτεψε την αφοσίωση,
έτσι από πίστη στα καλύμματα
των περιπτύξεων.
Οι χρόνιες διαδικασίες άφησαν
ασκιαγράφητα τα πρόσωπα,
ιδιαίτερα τη νύχτα που οι πανηγυρισμοί
των πληβείων
χώθηκαν για λίγο
σε πολίχνες και προάστια.
Κι οι συμμετέχοντες στα εορτολόγια
αποκοιμήθηκαν πάνω
σε άγραφους τοίχους.
Τα κρεβάτια τους
δεν είχανε καράβια και φωτιές
παρά επανάληψη και φθόνο.

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Sofia Kioroglou

    Χριστόφορε, πόσο σε θαυμάζω. Η πένα σου πάντα δυνατή.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου