Άλλο δε σκέπτεται

9.09.2017

Ώρες πολλές του μίλαγε για

ποίηση, για τον Αλκαίο και τον Πίνδαρο

και για το έξοχον ανάστημά των, το ποιητικό.

Πόσο πολύ, με πάθος φοβερό, ρίχνεται

εις την μελέτη των. Και πόσον δύναται να εκφωνεί

από μνήμης, ως οι αρχαίοι αοιδοί,

«λθες κ περάτων γς λεφαντίναν
λάβαν τ
ξίφος χρυσοδέταν χων».

Μα τώρα άλλο δε σκέπτεται

όλες αυτές τες ώρες

παρά, τα μάτια εκείνα, του απογέματος

τα χέρια εκείνα, τα άλκιμα, που

του ΄δωκαν έναν τούρκικον καφέ.

Άλλο δε σκέπτεται, παρά την έρμη τη Σαπφώ

και το «γλυκύπικρον μάχανον ρπετον».

_

γράφει η Ευαγγελία Γραμμένου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου