Άννα Αχμάτοβα

Δημοσίευση: 23.04.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Εκεί μακριά πίσω στον χρόνο, σε προσμένω
ω ποιήτρια της αγάπης και της συναισθηματικής φόρτισης,
ω ποιήτρια της Οκτωβριανής επανάστασης που
δεν φοβήθηκες την εξορία, τις καταδίκες και τους εξευτελισμούς,
Πόσο εκδιώχθηκες από τις κυβερνήσεις, πόσα μαρτύρησες από τις αντιμπολσεβικικές χροιές των ποιημάτων σου, πόσο απορρίφτηκες από τους εκδοτικούς οίκους.
Όμως εσύ, ατρόμητη, η θεά της ποίησης, ποτέ δεν λύγισες,
πάλεψες για τα ιδανικά σου, καθιερώθηκες για τα πιστεύω σου,
έγινες διάσημη για τον αγώνα σου, αφιερώθηκες στην λογοτεχνική έρευνα.
Ω Άννα οι κραυγές του πόνου και της απογοήτευσης από το λευκό κοπάδι και το Αγριοβότανο ακόμη ηχούν στα αυτιά μου.
Ω πόσο σημάδεψες την αργυρή εποχή με τον αγώνα σου ενάντια στο σταλινικό καθεστώς. Είσαι μοναδική στο έργο σου και γενναία στον αγώνα σου,
θα είσαι για πάντα στις καρδιές μας και θα καθοδηγείς τα ποιητικά όνειρά μας
Είσαι μια φλόγα και καθοδηγητής των αγώνων μας,
που για πάντα θα μας δίνεις κουράγιο να μην εγκαταλείπουμε τα ιδανικά μας,
όπως και εσύ άντεξες τις κακουχίες, έτσι και εμείς να μην λυγίζουμε στις δοκιμασίες της ζωής...
Ω Άννα Αντριέγεβνα Γκορέκνο

 

Άννα Αχμάτοβα: μια ατρόμητη αργυρή ποιήτρια (1889-1966)

 

_

γράφει η Μαρία Καφφέ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

Εκφοβισμός

Εκφοβισμός

Δεν έχει ουδεμία αξία να γράψω ή να μιλήσω για όσα έχω περάσει.   Δεν έχω ανάγκη από βλέμματα λύπησης ή λόγια θαυμασμού.   Διατηρώ την ανθρωπιά, αλλά και την επιμονή μου. Αυτό μόνο αξίζει να εκμυστηρευτώ.   _ γράφει ο Νικόλαος...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου