Άννα Αχμάτοβα

23.04.2017

Εκεί μακριά πίσω στον χρόνο, σε προσμένω
ω ποιήτρια της αγάπης και της συναισθηματικής φόρτισης,
ω ποιήτρια της Οκτωβριανής επανάστασης που
δεν φοβήθηκες την εξορία, τις καταδίκες και τους εξευτελισμούς,
Πόσο εκδιώχθηκες από τις κυβερνήσεις, πόσα μαρτύρησες από τις αντιμπολσεβικικές χροιές των ποιημάτων σου, πόσο απορρίφτηκες από τους εκδοτικούς οίκους.
Όμως εσύ, ατρόμητη, η θεά της ποίησης, ποτέ δεν λύγισες,
πάλεψες για τα ιδανικά σου, καθιερώθηκες για τα πιστεύω σου,
έγινες διάσημη για τον αγώνα σου, αφιερώθηκες στην λογοτεχνική έρευνα.
Ω Άννα οι κραυγές του πόνου και της απογοήτευσης από το λευκό κοπάδι και το Αγριοβότανο ακόμη ηχούν στα αυτιά μου.
Ω πόσο σημάδεψες την αργυρή εποχή με τον αγώνα σου ενάντια στο σταλινικό καθεστώς. Είσαι μοναδική στο έργο σου και γενναία στον αγώνα σου,
θα είσαι για πάντα στις καρδιές μας και θα καθοδηγείς τα ποιητικά όνειρά μας
Είσαι μια φλόγα και καθοδηγητής των αγώνων μας,
που για πάντα θα μας δίνεις κουράγιο να μην εγκαταλείπουμε τα ιδανικά μας,
όπως και εσύ άντεξες τις κακουχίες, έτσι και εμείς να μην λυγίζουμε στις δοκιμασίες της ζωής...
Ω Άννα Αντριέγεβνα Γκορέκνο

 

Άννα Αχμάτοβα: μια ατρόμητη αργυρή ποιήτρια (1889-1966)

 

_

γράφει η Μαρία Καφφέ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου