Άστρα στον ουρανό

13.11.2017

Ήτανε τα μάτια σου

άστρα στον ουρανό

μα συχνά με κάνανε,

με κάναν να πονώ,

 

λίγο πριν το δείλι,

λίγο πριν την αυγή,

με δυο χείλη

να θέλουνε φιλί,

 

πριν το δείλι,

πριν απ’ την αυγή,

τριαντάφυλλο ήσουν

στην αυλή·

τ’ αγκάθια τρυπούσαν,

μα τι να σου πω,

μες τα πέταλα θα κοιμηθώ.

 

Ήτανε τα χέρια σου,

άσπρα σαν την αυγή,

περιστέρια τ’ Απριλιού

κι εγώ, κι εγώ δεντρί

 

στα κλαριά μου μπλέξανε

τα χέρια σου τα δυο

τώρα πια, τώρα πια δεν πονώ.

_

γράφει ο Νίκος Νασόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου