Άτιμη Κυριακή, εσύ φταις για όλα!

22.01.2018

 

Το ‘χω παλέψει αρκετά, έχω προσπαθήσει ν’ αγνοήσω το αίσθημα δυσφορίας, έχω οργανώσει πολλά και διάφορα ευχάριστα πράγματα για ν’ ανατρέψω την κακή τους εικόνα, αλλά πλέον πρέπει να το αποδεχτώ: δε συμπαθώ τις Κυριακές.

Είναι μέρες στριφνές και περίεργες, ακόμα κι όταν είναι ηλιόλουστες. Σαν να έρχονται για να σου κλέψουν τις ελπίδες και τις προσδοκίες με τις οποίες σε γέμισε η Παρασκευή. Έχουν χαιρέκακο ύφος και σε κοιτάζουν προκλητικά: «Να ‘μαι κι εγώ… Για μάντεψε τι είναι αύριο! Μην κάνεις ότι δε με ακούς, αύριο είναι ΔΕΥΤΕΡΑ!» Προάγγελοι κακού είναι οι άτιμες. Πώς να τις απολαύσεις;

Δεν είναι ότι δεν αγαπώ τη δουλειά μου, ίσα-ίσα. Μάλιστα, πολλές φορές όταν έρχεται τελικά η Δευτέρα, την υποδέχομαι με ανοιχτές αγκάλες. Είναι λιγότερο απειλητική και τρομακτική απ’ όσο προσπαθεί να την παρουσιάσει η Κυριακή. Απλά της Δευτέρας της έχει βγει το κακό το όνομα και όλοι την κατηγορούν!

Δε φταίει αυτή, όμως, το έχω τσεκάρει. Φταίει η άλλη, το σιγανό ποταμάκι, που της ρίχνει λάσπη, για να φαίνεται η ίδια αθώα περιστερά και να την αντιμετωπίζουμε με περισσότερη συμπάθεια! Αμ, δε!

Καλλιεργεί ύπουλα τον φόβο μέσα σου και σε αποσυντονίζει. Σε γεμίζει με σκέψεις, όπως: «Είδες πόσο γρήγορα πέρασε κι αυτό το Σαββατοκύριακο; Και τι έκανες; Τίποτα δεν έκανες!» ή «Αλήθεια τώρα, νιώθεις ότι ξεκουράστηκες κι ότι είσαι έτοιμος για την καινούρια εργάσιμη εβδομάδα; Μουαχαχαχα!». Ψυχολογικό πόλεμο μας κάνει η κυρία, κατάλαβες;

Χαίρεται να μας βλέπει μες στη μαύρη απελπισία και ακόμα περισσότερο χαίρεται, όταν κατηγορούμε τη Δευτέρα για την απελπισία μας! Η Δευτέρα, δε, μας κοιτάζει απορημένη που τη βρίζουμε λες κι είναι η μεγαλύτερη συμφορά του κόσμου και αναρωτιέται τι κακό έχει κάνει και ποια ακριβώς είναι η διαφορά της από τις υπόλοιπες εργάσιμες μέρες…

Καμιά φορά, μάλιστα, έχω ακούσει ότι ξεσπάει στην Τετάρτη και στην Πέμπτη. «Γιατί τα βάζουν όλοι μαζί μου κι εσείς δεν ακούτε τίποτα; Αφού τις Δευτέρες είναι ξεκούραστοι, δε θα ‘πρεπε να μου ‘ρχονται με καλή διάθεση; Αλλά όχι, πάντα εγώ τ’ ακούω, πάντα εγώ βγαίνω η κακιά κι εσείς που τους βασανίζετε ενώ έχουν ήδη αρχίσει να κουράζονται ,τη βγάζετε λάδι! Γιατί, κυρίες μου;».

Αυτές, βέβαια, τη γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια και μουρμουράνε μεταξύ τους «την έπιασε πάλι η υστερία της…». Άκρη ψάχνει και άκρη δε βρίσκει η κακομοίρα, γιατί δεν έχει εντοπίσει την πηγή του κακού, που δεν είναι άλλη από τη φαινομενικά γλυκιά και αθώα Κυριακή, που είναι και κλειστά τα μαγαζιά και λίγο-πολύ όλοι την έχουν για αργία (και «αγία»…) και κανείς δεν τα βάζει μαζί της.

Λοιπόν, Κυριακή, το μάθαμε το παιχνιδάκι σου! Ξέρουμε ποιος είναι ο κακός της ιστορίας και θα φερθούμε ανάλογα! Αμέ! Και όταν θα ‘ρχεσαι εσύ θα περνάμε καλά (δεν μπορείς να κάνεις κάτι για να το ανατρέψεις, είσαι αργία, μουαχαχαχα!) και τη Δευτέρα θα τη βλέπουμε με άλλο μάτι. Την πάτησες, λοιπόν!

Και, εντάξει, άμα τύχει πάλι, να θέλουμε να κατηγορήσουμε καμιά μέρα της εβδομάδας αντί για το ξερό μας το κεφάλι, έχουμε επιλογές: την Τετάρτη, την Πέμπτη…

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ τα βρήκα πολύ πειστικά τα επιχειρήματα της Δευτέρας!

Άντε, και καλή μας εβδομάδα!!!

 

γράφει η Ζωή Ναούμ 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θαλασσινοί θρήνοι

Θαλασσινοί θρήνοι

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου και η πανίσχυρη Μοίρα είναι θέματα που απαντώνται συχνά στην λογοτεχνία και μάλιστα συχνά σε ειδυλλιακά φυσικά τοπία. Ίσως γιατί ο αφανισμός είναι κομμάτι της υπόστασής μας και κατ’ επέκταση της φύσης...

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

- γράφει ο Φιλόλογος & Συγγραφέας Χρίστος Σοροβέλης - Στον Επιτάφιο του Θουκυδίδη ο αγορευτής Περικλής υπερασπίζεται το δημοκρατικό πολίτευμα, διότι η πόλη δεν είναι έρμαιο κάποιου ή κάποιων πολιτικών, αλλά αποφασίζει ο λαός για την τύχη του. Ο Αθηναίος πολιτικός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

- γράφει ο Φιλόλογος & Συγγραφέας Χρίστος Σοροβέλης - Στον Επιτάφιο του Θουκυδίδη ο αγορευτής Περικλής υπερασπίζεται το δημοκρατικό πολίτευμα, διότι η πόλη δεν είναι έρμαιο κάποιου ή κάποιων πολιτικών, αλλά αποφασίζει ο λαός για την τύχη του. Ο Αθηναίος πολιτικός...

Η τέχνη μέσα απ’ τα μάτια του Δημήτρη Μαυροκεφαλίδη

Η τέχνη μέσα απ’ τα μάτια του Δημήτρη Μαυροκεφαλίδη

- γράφει η Άντια Αδαμίδου -   Ανάμεσα στις πολλές και διαφορετικές απόψεις που κυκλοφορούν περί τέχνης και έκφρασης στην εποχή μας, μπορεί κανείς να διακρίνει ορισμένες οπτικές, οι οποίες αποτελούν αναμφίβολα μαθήματα και φιλοσοφία ζωής. Ο Δημήτρης...

«Θα πω τραγούδια όμορφα και άσματα σπουδαία»: Η Θέση της Καλεβάλα στη Weltliteratur

«Θα πω τραγούδια όμορφα και άσματα σπουδαία»: Η Θέση της Καλεβάλα στη Weltliteratur

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Στα τελευταία μου άρθρα για τον Νεοφορμαλισμό και για τα προβλήματα που παρουσιάζει η σύγχρονη κυπριακή ποίηση, έχω υποστηρίξει πως ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική/κυπριακή ποίηση είναι ο δρόμος της weltliteratur, δηλαδή τον...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου