Άτιτλο

21.03.2017

Δεν θα ρωτήσεις και πάλι

Άδικα περιμένει αιώνια το παιδικό βλέμμα

Έμεινε αγέννητη εκείνη η αγάπη

Σε έναν καθρέφτη μπροστά τέθηκε το ερώτημα

Δεν απάντησες ποτέ

Δεν θα απαντήσεις ποτέ

Σαν μουτζούρα μικρή και άτσαλα ζωγραφισμένη

Στέκεται ακόμα εκεί η παιδική φιγούρα

Να γράφει με κόκκινο μολύβι στην καρδιά σου

Για ένα σ΄αγαπάω μεγάλο σαν τον ουρανό

Και δίπλα το όνομά σου

Δεν το είδες ποτέ

Δεν θα το δεις ποτέ

Δεν θα το πεις ποτέ...

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου