Ένας πονεμένος φαύλος κύκλος

9.07.2017

«Στάσου να πάρω το σφυγμό σου. Στον καρπό σου, στο λαιμό, στον κρόταφο, πού συνήθως ακούγεται πιο καλά; Το «μοτεράκι», είναι δεν είναι σε καλή κατάσταση, έχει σαφείς ενδείξεις: Ρυθμικοί και μέτριοι παλμοί μέχρι 70 ας πούμε, σημαίνει καλή καρδιακή κατάσταση. Ταχυαρρυθμία; Κάποιο πρόβλημα με την καρδιά σίγουρα ή και τον θυρεοειδή αδένα. Καμπανάκι χτυπά η υγεία σου και πρέπει να τείνεις ευήκοον ους. Αν τίποτα απ' όσα σου είπα δε συμβαίνει, τότε αθορύβως και σεμνά έχεις εισχωρήσει στο club τωv αγχωμένων με τον κίνδυνο να σου 'χει στήσει καρτέρι στα έξι μέτρα από τη θέση του πέναλτι δηλαδή, κι εσύ ο πονεμένος και άτυχος τερματοφύλακας!

Να πας φίλε μου στον γιατρό. Μα κλασικός είναι αυτός, μα ομοιοπαθητικός, όλο και κάτι περισσότερο από εμένα κι εσένα θα ξέρει και ανάλογα με το τι θα μαντέψει, θα σου δώσει και το φάρμακο που θ’ απαλύνει τα ενοχλητικά σου συμπτώματα. Βέβαια μην αυταπατάσαι ότι με το που θα του πεις τι σου συμβαίνει, εκείνος σαν μάγος θα σου πει επακριβώς από τι πάσχεις! Να εξηγούμαστε. Θα σου πει σίγουρα να κάνεις καρδιογράφημα, σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς, υπέρηχο άνω και κάτω κοιλίας, σπιρογράφημα, ακτινογραφία θώρακος, αξονική τομογραφία, ή μαγνητική καλύτερα για πιο σιγουριά, στεφανιογραφία, τρίπλεξ, τετράπλεξ... Αυτά τα λίγα θυμάμαι εγώ. Και αφού τα μηχανήματα κάνουν τον οργανισμό σου φύλλο και φτερό, που λέει ο λόγος, κάτι θα πουν, κάτι θα μολογήσουν στον γιατρό κι εκείνος θα σου πει τι έχεις. Απλά πράγματα, τόσο απλά, που να πάρει…

Το ξέρω, ότι ένα πρόβλημα με τη λευκή μπλούζα το έχεις -κι εγώ το ίδιο- και δε θέλεις να συναγελάζεσαι μαζί της, - κι εγώ ακριβώς το ίδιο, μη σου πω και περισσότερο, -αλλά πώς να το κάνουμε φίλε μου, από μένα τι ζητάς να σου πω; Εγώ ένας μηχανικός είμαι, μην πω και κάτι στραβό και σε πάρω στο λαιμό μου. Έκαστος εφ’ ω ετάχθη. Τι λες λοιπόν; Να πάρω να σου κλείσω ραντεβού;».

«Μωρέ εσύ να κλείσεις, αλλά περίεργος είμαι σε ποια ειδικότητα θα αποταθείς; Παθολόγου; Καρδιολόγου; Φλεβοανατόμου; Χειρουργού; Αγγειολόγου; Νευρολόγου;»

«Θα ζητήσουμε έναν γενικό γιατρό και αυτός θα μας κατευθύνει, φαντάζομαι».

«Και έτσι που λες, θ’ αρχίσουμε την τσιγκολελέτα! Θα πηγαίνω από τον Άννα στον Καϊάφα, ο καιρός θα περνά, το πρόβλημα θα μεγαλώνει, μα άκρη δε θα βγάζω έτσι; Να σου πω τι φαντάζομαι πως θα γίνει: Ο πρώτος τη τάξει ιατρός, θα μου δώσει ένα κάρο φάρμακα, «αλλά να δούμε τι θα πει και ο δεύτερος τη τάξει συνάδελφος» θα μου πει. Πηγαίνω και στον δεύτερο, μου δίνει άλλα φάρμακα και δε δίνει καμία σημασία σε αυτά που έδωσε ο πρώτος.

Μετά θα πρέπει να πάω στην επόμενη άσπρη ειδικότητα. Τα ίδια κι εκεί. Και η ιστορία μου θα συνεχίζεται σε κεφάλαια ειδικοτήτων κατανεμημένη, ενώ θα έχω πάρει πια ένα «μυθιστόρημα» συνταγών (σε αριθμό σελίδων) και αν σου φαίνομαι υπερβολικός, άντε ας κάνω το «μυθιστόρημα» «νουβέλα» ή «νουβελέτα», για να προσεγγίζουμε περισσότερο την πραγματικότητα και να μη μας πουν υπερβολικούς.

Μεθερμηνευόμενα όλα αυτά καταλήγουν σε μια θλιβερή αλήθεια: μια σακούλα φάρμακα που θα ζυγίζουν πάνω από ένα κιλό, αφού θα είναι και τριμηνιαία η ρετσετογράφηση και λίγα λέω. Και αυτό το ένα με δύο κιλά μαζεμένο φαρμάκι θα μπει στο στομάχι μου φίλε, το καταλαβαίνεις; Πόσο μπορεί να αντέξει το έρμο; Τη γαστρορραγία δεν τη γλυτώνω και να σκεφτείς ότι ποτέ μου πρόβλημα με αυτό το όργανο δεν είχα. Σίδερα μασούσα σαν τον Κουταλιανό! Ξέρω, θα μου πεις να το ρισκάρω. Μα και τι είναι ρε συ το στομάχι μου, ρώσικη ρουλέτα;

Να σου πω εγώ τι είναι. Ένα είδος αυτοκτονίας είναι, όχι στην κλασική της μορφή. Και να δεις, που καμία εκκλησία δε θα βρεθεί να με κατηγορήσει για αντιχριστιανική συμπεριφορά, αφού κλασικός αυτόχειρας δε θα 'μαι! Ουφ… Και τους δολοφόνους μου ποιος θα τους δικάσει; Κανείς. Και αυτοί, μια δουλειά κάνουν, για την οποία χρυσοπληρώνονται όσο καμία άλλη, κατακτούν υψηλά κοινωνικές θέσεις και δε βρίσκεται να τους κατηγορήσει κανείς για ανθρώπινο λάθος και ατζαμοσύνη ή ασχετοσύνη, εκτός ελαχίστων βέβαια περιπτώσεων, μα των οποίων οι φωνές καταπνίγονται εν τη γενέσει τους!

«Τι σου έφταιγαν οι άτυχες ειδικότητες; Ας είχες ένα πιο γερό στομάχι. Μία εκάστη εξ’ αυτών έπραξε το καθήκον της, αλλά φάνηκες άτυχος αφού συνέπεσαν όλες μαζί. Κανονικά, θα έπρεπε να τελειώσεις με τη θεραπεία την πρώτη, να ακολουθήσει η δεύτερη, η τρίτη και πάει λέγοντας», πιθανόν θα πουν.

Σκέπτομαι ξέρεις να απευθυνθώ στον κυρ Φώτη, τον γνωστό μας πρακτικό βοτανολόγο. Όσο να ’ναι, τα γιατροσόφια του δεν είναι χημικά και ένα στρέμμα από δαύτα να καταναλώσω δε θα με βλάψουν φαντάζομαι. Τι λες κι εσύ;»

«Τι να σου πω; Πράξε ό,τι σε φωτίσει ο Ύψιστος. Αν και με την πολλή δουλειά που του’ χει πέσει, πολύ φοβάμαι ότι κι Εκείνος θα σου πει να περιμένεις. Αντέχεις; Ρητορικό το ερώτημα. Σίγουρα όχι, δεν αντέχεις!».

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Διαβάστε κι αυτά

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Εκείνος παραφυλάει στη γωνία, επιμελώς κρυμμένος κάτω από μαύρη ρεντικότα, σκούφο και δερμάτινο χαρτοφύλακα που χάσκει σκισμένος. Την κοιτά με ματάκια μικρά. Τα ματογυάλια κρύβουν μια σπάνια εξαιρετική όραση. Με τρεμάμενο χέρι εκείνη βγάζει τα κλειδιά, κάνει να...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου