Ένας πρώην ναρκομανής

5.12.2016

eyes_man_black_b

«Συνηθίζεται τελειώνοντας το εσωτερικό πρόγραμμα κάθε θεραπευόμενος να «αφήνει» ένα μικρό μήνυμα για όλα αυτά που έχει βιώσει. Νόμιζα ότι το θέμα των παράνομων ουσιών δεν με αφορούσε, ότι δε θα με άγγιζε ποτέ. Άλλαξα γνώμη όταν δυστυχώς είχα εθιστεί αρκετά. Ρώτησα και έμαθα για τα διάφορα προγράμματα που υπάρχουν για απεξάρτηση. Κατόρθωσα με πολύ κόπο και στήριξη να μπορέσω να ενταχθώ σε πρόγραμμα. Μέχρι και ανθρώπους που με αγαπούσαν και νοιάζονταν πραγματικά για εμένα είχα πληγώσει και κουράσει με την συμπεριφορά και τον εθισμό μου.
Τίποτα πλέον δεν είναι ικανό να με οδηγήσει ξανά πίσω στις ουσίες. Ισχυρή δύναμη αλλά και αυτοπεποίθηση είναι αυτά που έμαθα στο εσωτερικό πρόγραμμα νοσηλείας. Κανείς δε θα μπορέσει να μου χαλάσει ξανά την ζωή μου γιατί μπορώ να διακρίνω πλέον καθαρά ποιος νοιάζεται πραγματικά για μένα. Αν και το ξέρω ότι είναι δύσκολος ο δρόμος, έχω θέληση να αγωνιστώ για να τα καταφέρω.
Με αυτό το μήνυμα σας ευχαριστώ και σας εύχομαι καλή συνέχεια!»
Αυτά βίωσε και ένιωσε όλο αυτό τον καιρό στο εσωτερικό πρόγραμμα νοσηλείας για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά ο Φίλιππος, ένας πρώην ναρκομανής. Το κάθε γράμμα της λέξης ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ αντιπροσωπεύει και μία από τις πιο πάνω σκέψεις και συναισθήματα.

_

γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Βανίλια

Βανίλια

Μια πόρτα άνοιξε πίσω της. Ένιωσε τον βαρύ ίσκιο του να απλώνεται στο χώρο. Άκουσε την παλιά ψάθινη καρέκλα να τρίζει. Η αναπνοή της έμεινε να αφουγκράζεται. Ένα σούρσιμο κι ένα απαλό ρυθμικό χτύπημα των δακτύλων του στο τραπέζι. Έκανε να κινηθεί, μα τα πόδια της δεν...

Μελέκ

Μελέκ

Έκατσε στο παγκάκι αναστενάζοντας με ανακούφιση. Τα πόδια του δεν συνεργάζονταν όπως άλλοτε αλλά σήμερα του έκαναν το χατήρι να τον πάνε μέχρι τη θάλασσα. Ήταν δεν ήταν δεκαπέντε χρονών όταν πρωτοείδε εκείνη την κοπέλα. Χάθηκε τόσο στο μπλε των ματιών της που απ’ την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου