Ένας πρώην ναρκομανής

5.12.2016

eyes_man_black_b

«Συνηθίζεται τελειώνοντας το εσωτερικό πρόγραμμα κάθε θεραπευόμενος να «αφήνει» ένα μικρό μήνυμα για όλα αυτά που έχει βιώσει. Νόμιζα ότι το θέμα των παράνομων ουσιών δεν με αφορούσε, ότι δε θα με άγγιζε ποτέ. Άλλαξα γνώμη όταν δυστυχώς είχα εθιστεί αρκετά. Ρώτησα και έμαθα για τα διάφορα προγράμματα που υπάρχουν για απεξάρτηση. Κατόρθωσα με πολύ κόπο και στήριξη να μπορέσω να ενταχθώ σε πρόγραμμα. Μέχρι και ανθρώπους που με αγαπούσαν και νοιάζονταν πραγματικά για εμένα είχα πληγώσει και κουράσει με την συμπεριφορά και τον εθισμό μου.
Τίποτα πλέον δεν είναι ικανό να με οδηγήσει ξανά πίσω στις ουσίες. Ισχυρή δύναμη αλλά και αυτοπεποίθηση είναι αυτά που έμαθα στο εσωτερικό πρόγραμμα νοσηλείας. Κανείς δε θα μπορέσει να μου χαλάσει ξανά την ζωή μου γιατί μπορώ να διακρίνω πλέον καθαρά ποιος νοιάζεται πραγματικά για μένα. Αν και το ξέρω ότι είναι δύσκολος ο δρόμος, έχω θέληση να αγωνιστώ για να τα καταφέρω.
Με αυτό το μήνυμα σας ευχαριστώ και σας εύχομαι καλή συνέχεια!»
Αυτά βίωσε και ένιωσε όλο αυτό τον καιρό στο εσωτερικό πρόγραμμα νοσηλείας για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά ο Φίλιππος, ένας πρώην ναρκομανής. Το κάθε γράμμα της λέξης ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ αντιπροσωπεύει και μία από τις πιο πάνω σκέψεις και συναισθήματα.

_

γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Η Ωραία Θάσος

Η Ωραία Θάσος

- γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη - Θα ‘χε ένα χρόνο τώρα, ίσως και παραπάνω, που ο Σταμάτης ο Δακαρέμης είχε ανοίξει εκείνο το καινούργιο καφενείο στην πάνω γωνία του Νέου Φαλήρου. Προηγουμένως, ο χώρος αυτός ενοικιαζόταν για κάτι παραστάσεις χοροδράματος, δεν...

Ο Ντόγκυ

Ο Ντόγκυ

Ο Δημητράκης ήταν ένα μοναχικό αγόρι επτά χρόνων. Δεν ήταν αυτό που λέμε ’’μονόχνοτος,’’ παρά ταύτα δεν  έκανε  παρέες και φίλους, ούτε εύκολα ούτε δύσκολα. Στα διαλείμματα του σχολείου, ναι μεν συμμετείχε στα ομαδικά παιχνίδια των συμμαθητών του, μα μόλις ακουγόταν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου