Ένας φόβος κι ένα χάδι

Ένας φόβος κι ένα χάδι

 Ένας φόβος κι ένα χάδι πάντα δίπλα στη ζωή

Μακριά απ’ το σκοτάδι, μοναχά μ’ ένα φιλί.

Τι τα θέλεις αδερφούλη τα τιμόνια τα βαριά;

Αφού ξέρεις τον χειμώνα δεν ανοίγουνε πανιά.

Καθώς θα ’ρθεί η φουρτούνα κι ως στεριά να μυριστείς

Θα ‘χουν μοιάσει με λουλούδια τα μαλλιά που κουβαλείς.

Κάτσε δίπλα για λίγο, τη σιωπή να αφουγκραστείς

Κι έλα πάλι μ’ ένα χάδι στην αγάπη να λιαστείς.

_

γράφει η Μαρία Χατζημιχαήλ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Βασίλειος Μαντικός

Γεννήθηκε ως άλλος φόρος «Ρωμαϊκός» -κι ανδρώθηκε- στο νησί του Ήλιου, μιαν αρχή της Ινδίκτου. Ζει και εργάζεται στη γενέτειρά του. Σπούδασε και σπουδάχτηκε στη Μεγαλόνησο. Με θέα το Αιγαίο και παρέα μια ρακή σταμάτησε να ελπίζει, να φοβάται και πρωτοένιωσε τη «λεφτεριά» φερόμενος ως Πολιτικός Μηχανικός.

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος