Ένας φόβος κι ένα χάδι

8.04.2017

Τι να θρηνήσω πια τις νύχτες τις κομματιασμένες
στου φεγγαριού τις ατέλειωτες τις σιωπές
μαράθηκαν τα γιασεμιά μου
απάντηση καμιά δεν πήρε η καρδιά μου

ένα φόβο μου προσέφερε η νύχτα
τα βλέφαρά μου ασάλευτα τον αγκαλιάζουν
μα κάπου στης νύχτας την άκρη
ένας δρόμος υπάρχει

κι η θάλασσα ξεμακραίνει, καίγεται
στις φλόγες πυρπολείται η ψυχή στη νύχτα τη μακάβρια
γαλάζιο ψάχνω για να βρω
την ένδεια του καιρού για να διαβώ

φόβος κι ο αέρας που μονολογεί
τα χνάρια του απολιθωμένα
σημάδια στο κορμί και στην ψυχή
ένας φόβος κι ένα χάδι, δόλια παγίδα μου ’στησε η ζωή

μα κατακρεμνίζεται η νύχτα στης αυγής το βωμό
ανασταίνεται η μέρα, ένα χάδι με κερνάει γλυκό
με ντύνει με του γιασεμιού τ’ αρώματα
τα σφιγμένα χείλη από τις στράτες της ζωής γεμίζει χρώματα...

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου