Select Page

Ένας φόβος κι ένα χάδι

Ένας φόβος κι ένα χάδι

Τι να θρηνήσω πια τις νύχτες τις κομματιασμένες
στου φεγγαριού τις ατέλειωτες τις σιωπές
μαράθηκαν τα γιασεμιά μου
απάντηση καμιά δεν πήρε η καρδιά μου

ένα φόβο μου προσέφερε η νύχτα
τα βλέφαρά μου ασάλευτα τον αγκαλιάζουν
μα κάπου στης νύχτας την άκρη
ένας δρόμος υπάρχει

κι η θάλασσα ξεμακραίνει, καίγεται
στις φλόγες πυρπολείται η ψυχή στη νύχτα τη μακάβρια
γαλάζιο ψάχνω για να βρω
την ένδεια του καιρού για να διαβώ

φόβος κι ο αέρας που μονολογεί
τα χνάρια του απολιθωμένα
σημάδια στο κορμί και στην ψυχή
ένας φόβος κι ένα χάδι, δόλια παγίδα μου ’στησε η ζωή

μα κατακρεμνίζεται η νύχτα στης αυγής το βωμό
ανασταίνεται η μέρα, ένα χάδι με κερνάει γλυκό
με ντύνει με του γιασεμιού τ’ αρώματα
τα σφιγμένα χείλη από τις στράτες της ζωής γεμίζει χρώματα...

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!