Ένας φόβος κι ένα χάδι

10.11.2016

portrait_sad

Ψηλαφώ ίχνη ζωής με τις άκρες των δακτύλων
τίποτα δεν μου ανήκει…
πιάνομαι σε ιστό αράχνης
περιμένοντας το θάνατο
υπομονετικά.

Είναι ένας τρόπος κι αυτός
να αντιμετωπίζω το σκοτάδι:
να γίνομαι φόβος και χάδι όταν βαθαίνει…
θα με αφήσει μόνη τότε
ο πόνος που δεν μπορώ να αγνοήσω.

Οι ώρες αβαρείς και αργοπορημένες
κινούμαι και οι κινήσεις μου καθυστερούν
ασημένιες σκιές κυλούν πάνω μου σαν τραγούδι.
μα ποιος μπορεί να το ακούσει;
θάνατος είναι η σιωπή τούτες τις ώρες.

Βλέπω τη βροχή να γλιστρά από τα δάχτυλά μου
σταλαγματιά σταλαγματιά
ή μήπως είναι δάκρυα
που κυλούν από τα μάτια μου
αθόρυβα;

 

_

γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Είναι ένας τρόπος κι αυτός
    να αντιμετωπίζω το σκοτάδι:
    να γίνομαι φόβος και χάδι όταν βαθαίνει…

    μου άρεσε πολύ Βασιλική. Καλή σου μέρα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου