Ένα πρόσωπο έξι ετών

16.10.2017

Ένα πρόσωπο έξι ετών. Ένα δέντρο-ένα τμήμα του κορμού, ένα τμήμα του φυλλώματος. Το τιμόνι ενός ποδηλάτου. Μια φλούδα καρπουζιού στη γωνία του τραπεζιού και καμιά δεκαριά κουκούτσια κολλημένα στο πλαστικό τραπεζομάντιλο. Ένα πρόσωπο έξι ετών με λαιμό, ώμους, θώρακα- μέχρι εκεί· το υπόλοιπο χάνεται κάτω από το τραπέζι. Λουλούδια στο τραπεζομάντιλο, κίτρινο με μωβ λουλούδια και πάνω τους καμιά δεκαριά κουκούτσια και μια μύγα. Ένα πρόσωπο έξι ετών, λίγος κορμός, λίγο φύλλωμα, ένα τιμόνι ποδηλάτου, ένα τραπεζομάντηλο, μια φλούδα καρπουζιού, καμιά δεκαριά κουκούτσια, μια μύγα και τα πλαϊνά μιας ξύλινης καρέκλας. Ένα πρόσωπο έξι ετών χάσκει. Το στόμα γεμάτο, κάτι κίτρινο κάτι λευκό. Αυγό μισομασημένο. Αυγό, κροκός μ’ ασπράδι ανάκατα. Δόντια δε φαίνονται. Τα χείλια γεμάτα ασπράκια και κιτρινάκια, τα μάγουλα ανασηκωμένα κατακόκκινα και τα μάτια υγρά. Μαλλιά ανακατεμένα, αυτιά που πετάνε. Το κεφάλι ελαφρώς γερμένο προς τα πίσω. Ένα πρόσωπο έξι ετών χάσκει ακίνητο. Ο θώρακας σε διαστολή, δύο και δύο τέσσερα πλευρά και μια κοκκινίλα από τσίμπημα. Οι ρώγες ίσα που φαίνονται, δέρμα μαυρισμένο απ’ τον ήλιο. Ένα πρόσωπο έξι ετών χάσκει και αρχίζει να τραντάζεται και τρίζει η καρέκλα και ανεβοκατεβαίνουν τα δύο και δύο τέσσερα πλευρά και κουνιέται το τραπεζομάντιλο και εκσφενδονίζονται τα μισομασημένα άσπρα και κίτρινα αγκαλιά με το γέλιο του. Ένα πρόσωπο έξι ετών χάσκει και εκείνος βουτάει ολόκληρος μέσα στο στόμα του, εκεί με τ’ ασπράδι και τον κρόκο, εκεί μέσα να χαθεί, εκεί μέσα να έρπει ως τον θώρακα και πάλι πίσω δέκα φορές, είκοσι, τριάντα, πενήντα φορές, όσα και τα καλοκαίρια, να μείνει εκεί, εκεί χίλιες φορές εκεί. Ένα πρόσωπο έξι ετών χάσκει κι εκείνος κολυμπάει μέσα στ’ ασπράδι και τον κρόκο και χάσκει.

_

γράφει η Βίκη Κοσμοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Η Ωραία Θάσος

Η Ωραία Θάσος

- γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη - Θα ‘χε ένα χρόνο τώρα, ίσως και παραπάνω, που ο Σταμάτης ο Δακαρέμης είχε ανοίξει εκείνο το καινούργιο καφενείο στην πάνω γωνία του Νέου Φαλήρου. Προηγουμένως, ο χώρος αυτός ενοικιαζόταν για κάτι παραστάσεις χοροδράματος, δεν...

Ο Ντόγκυ

Ο Ντόγκυ

Ο Δημητράκης ήταν ένα μοναχικό αγόρι επτά χρόνων. Δεν ήταν αυτό που λέμε ’’μονόχνοτος,’’ παρά ταύτα δεν  έκανε  παρέες και φίλους, ούτε εύκολα ούτε δύσκολα. Στα διαλείμματα του σχολείου, ναι μεν συμμετείχε στα ομαδικά παιχνίδια των συμμαθητών του, μα μόλις ακουγόταν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου