Ένα στάχυ μεγαλώνει στην Αθήνα

7.08.2018

Εσύ το ξέρω, προτιμάς τυρόπιτα πασπαλισμένη με σποράκια, είσαι της υγιεινής διατροφής...

Έτσι κι εκείνο το πρωί, πήρες την τυρόπιτα με τους σπόρους και κάποιος από αυτούς έπεσε κάτω, στο πεζοδρόμιο κι έπειτα το αεράκι τον γλύτωσε και τον έσπρωξε στη ρίζα της κολώνας, σ' έναν πόντο χώμα.

Μπορεί να είχε ταλαιπωρηθεί, να είχε περάσει από φούρνο, όμως περιέργως, ήταν ακόμα ζωντανός.

Οι φθινοπωρινές βροχές έφτασαν μέχρι εκεί, μέχρι την κολώνα κι ο σπόρος φούσκωσε κι ετοιμάστηκε να ριζώσει.

Θα προτιμούσε κάποιο χωράφι κάτω από τον ήλιο, όμως αφού είχε γλυτώσει κι είχε πιει μπόλικο βρόχινο νερό, ήταν ικανοποιημένος.

Οι λίγες ακτίνες που έπεφταν πάνω του ήταν αρκετές για ν' αρχίσει να σηκώνει το ανάστημά του.

Οι μήνες περνούσαν κι εκείνος μεγάλωνε σε μια σταλιά γη κι ίσως κανένας από τους χιλιάδες ανθρώπους που περνούσαν κάθε μέρα από μπροστά του να μην είχαν αντιληφθεί την ομορφιά του.

Ήταν ήδη Ιούνης κι εκείνος έδενε τους σπόρους στο στάχυ του και τους γέμιζε μέρα μέρα.

Όταν τον είδα με φόντο τον μεσημεριάτικο ήλιο, έγερνε από το βάρος τους.

Τον θεώρησα θαύμα κι εκείνος θα το ήθελε πολύ να ήταν σε κάποιο χωράφι, να τον θερίσουν με το χέρι κι έπειτα να γίνει ψωμί, να θρέψει ανθρώπους, όμως η μοίρα του ήταν άλλη κι άλλη η ελπίδα του... Έλεγε πως ίσως εκείνοι οι σπόροι πάνε πιο πέρα με κάποιο αέρι και δώσουν κι άλλα σπαρτά την άλλη χρονιά, εκεί, στα μικρά στενά της Αθήνας, μέχρι που οι άνθρωποι τους δώσουν σημασία, μέχρι που αρχίσουν να ασχολούνται με τα μικρά πράγματα, αυτά που έχουν τη μεγάλη αξία...

 

ΥΓ.: Το στάχυ είναι αληθινό κι ίσως ακόμα υπάρχει σε μια γωνιά της Σόλωνος...

 

_

γράφει ο Νίκος Νασόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου