Select Page

Ένα τελευταίο γράμμα, του Αντώνη Παπαθεοδούλου

Ένα τελευταίο γράμμα, του Αντώνη Παπαθεοδούλου

Το βιβλίο «Ένα τελευταίο γράμμα» του Αντώνη Παπαθεοδούλου, σε εικονογράφηση της Ίρις Σαμαρτζή, είναι η απόδειξη πως όταν κείμενο και εικονογράφηση συνυπάρχουν αρμονικά, συμπληρώνοντας το ένα το άλλο, τότε δημιουργούνται αριστουργήματα. Με κείμενο απλό αλλά τόσο τρυφερό και εικονογράφηση που σου αποκαλύπτει όλο και περισσότερα όσο διαβάζεις και ξαναδιαβάζεις την ιστορία, το βιβλίο αυτό δε θα μπορούσε να μην αποσπάσει το Διεθνές βραβείο Compostela 2016, για εικονογραφημένο βιβλίο. Απευθύνεται σε παιδιά από 5 χρονών μέχρι... 105 και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Ο κύριος Κώστας λοιπόν, ο μοναδικός ταχυδρόμος ενός ολόκληρου νησιού, ήρθε η ώρα να βγει στη σύνταξη. Είναι η τελευταία του μέρα στη δουλειά και θέλει να το πει σε όλους για να τους αποχαιρετίσει! Όμως... κανείς δεν τον περιμένει στην πόρτα, όπως κάθε μέρα εδώ και πενήντα χρόνια. Είναι ένα βιβλίο για τα νέα και τις ιστορίες που ταξιδεύουν, για τη νοσταλγία μιας εποχής που πέρασε, για αποχαιρετισμούς κι ευχαριστώ που θέλουμε να πούμε κι όλα αυτά που μοιραζόμαστε μεταξύ μας.

Η έκδοση είναι επίσης πολύ προσεγμένη, με σκληρό εξώφυλλο και σχήμα που σου θυμίζει γράμμα ταχυδρομείου. Χαίρεσαι να το κρατάς στα χέρια σου και να το ξεφυλλίζεις.

Προτεινόμενες δραστηριότητες

Όσον αφορά τις δραστηριότητες, μετά το διάβασμα του βιβλίου καλό θα ήταν, εάν μπορούμε, να επισκεφτούμε ένα ταχυδρομείο με τα παιδιά ή να έρθει να μας μιλήσει ένας ταχυδρόμος. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν τα παιδιά και βιωματικά να συγκρίνουν την ιστορία του τότε με την ιστορία του τώρα κι έπειτα να την επεξεργαστούν κριτικά. Πρώτα όμως, είναι αναγκαίο να το ζήσουν πρακτικά, καθώς τα παιδιά σήμερα δεν είναι εξοικειωμένα με την έννοια του ταχυδρομείου. Έπειτα, μπορούμε να φτιάξουμε τη δική μας γωνιά ταχυδρομείου με φακέλους, γραμματόσημα, λευκά χαρτιά, μολύβια και μαρκαδόρους ώστε να γράψουμε τα γράμματά μας κι ό,τι άλλο χρειάζεται ένα ταχυδρομείο. Γράφουμε όπως μπορούμε ή ζωγραφίζουμε το γράμμα που θέλουμε να στείλουμε στον κύριο Κώστα ώστε να τον αποχαιρετίσουμε και να τον ευχαριστήσουμε για όλα αυτά τα χρόνια που παρέδιδε τα γράμματα κι έπειτα σχεδιάζουμε και κόβουμε τα δικά μας γραμματόσημα, βάζουμε τα γράμματα σε φακέλους γράφοντας αποστολέα και παραλήπτη και τα τοποθετούμε σε ειδικό κουτί στην τάξη. Καλό θα ήταν, αυτά τα γράμματα όντως να πάνε σε κάποιον συνταξιούχο ταχυδρόμο ώστε να απαντήσει στα παιδιά, αλλά αν αυτό δεν είναι εφικτό, μπορούμε να γράψουμε εμείς το γράμμα. Όπως και να έχει, τα παιδιά είναι απαραίτητο να πάρουν μια απάντηση. Εάν θέλουμε να επεξεργαστούμε το θέμα και διαθεματικά, μπορούμε να μιλήσουμε για το νησί που ζει ο κύριος Κώστας και να συγκρίνουμε τις εικόνες από το νησί με άλλες εικόνες και βίντεο από ελληνικά νησιά, να τα βρούμε στον χάρτη και να ψάξουμε περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτά.

 

 

Η Χριστίνα Κωνσταντουδάκη έχει τελειώσει Νηπιαγωγός μα στον ελεύθερο χρόνο της είναι εφευρέτρια ονείρων κι εκπαιδεύτρια νάνων. Έχει φάει από το μήλο της Χιονάτης κι επέζησε γι’ αυτό και ξέρει όλα τα μυστικά των ηρώων των παραμυθιών. Μένει  με τις 73 πολύχρωμες γάτες της που γουργουρίζουν τα κάλαντα όλο το χρόνο και γράφει παραμύθια για μικρούς, μεγάλους και ονειροπόλους. Σπουδάζει από το 2014 στο εργαστήρι δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, έχει βραβευτεί για παραμύθια και διηγήματά της κι είναι εθελόντρια ομαδάρχισσα σε κατασκηνώσεις. Σπουδάζει σε μεταπτυχιακό του ΕΚΠΑ σχετικό με φιλαναγνωσία και το πρώτο της βιβλίο για παιδιά «Το αρχηγείο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βιβλιοσκόπιο.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!