Έρωτα

15.03.2018

Έρωτα όσο δειλά τα πρώτα βήματά σου
τόσο αθέριευτα είναι κι ανίκητα τα χίλια κύματά σου.
Ψηλά μας ανεβάζεις με κέρινα φτερά
ως του ουρανού την πιο λαμπρή πλευρά.

Τον ήλιο κόντρα κοιτάς κατάματα
μα η χαρά σου μετρά πετάγματα
αν τον πλησιάσεις πολύ κοντά
αυτή η κάψα του θα σου διαλύσει τα σωθικά.

Μια κορυφή που την γευόμαστε μόνο για λίγο
σε μαγικό χαλί τον μέγα έρωτα αντικρίζω
όμορφη, μεθυστική κάθε στιγμή μαζί σου
όποιος τολμάει να δοκιμάσει απ’ το κρασί σου.

Όση καμένη γη αφήνεις στη φυγή σου
τόση κι η δύναμη της λάβας στην αρχή σου
σαν διάττοντας αστέρας της αβύσσου
μεγάλη η λάμψη της μικρής, μικρής ζωής σου.

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου