Select Page

Έτσι, όπως κινήσαμε

Έτσι, όπως κινήσαμε

Όπως κινήσαμε μαζί κοντά μισό αιώνα
έτσι και θα τελειώσουμε της ζήσης τη σταγόνα...
Θα με κρατάς, θα σε κρατώ κι όπου 'θελε μας βγάλει
αυτή η στράτα της ζωής, που 'ναι για μας μεγάλη...
Το χέρι μου στο χέρι σου φωλιά και χελιδόνι
δε μ' άφησε ούτε στιγμή να απομείνω μόνη...
Όταν να πέσω πολεμώ κρατάς το αντισκάρι*
δυό χέρια διαφορετικά που γίνηκαν ζευγάρι...
Κι όταν σκοντάψεις που και μια, κρατώ να μη λυγίσεις
και το Θεό παρακαλώ... απ' το χέρι μη μ' αφήσεις.

*αντισκάρι=αντίσταση

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Βασίλειος Μαντικός

Γεννήθηκε ως άλλος φόρος «Ρωμαϊκός» -κι ανδρώθηκε- στο νησί του Ήλιου, μιαν αρχή της Ινδίκτου. Ζει και εργάζεται στη γενέτειρά του. Σπούδασε και σπουδάχτηκε στη Μεγαλόνησο. Με θέα το Αιγαίο και παρέα μια ρακή σταμάτησε να ελπίζει, να φοβάται και πρωτοένιωσε τη «λεφτεριά» φερόμενος ως Πολιτικός Μηχανικός.

4 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ τρυφερό το ποίημά σας κ. Χρυσούλα. Έτσι είναι τα χέρια για να κρατούν αντισκάρι. Καλή σας μέρα!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Αγαπημένη μου Χρυσούλα έκλεισες, χώρεσες τόσο όμορφα ολόκληρη τη ζωή σου – μου…στο υπέροχο ποίημα σου, που δεν μπορώ να παρά να πω μπράβο σου!!!
    ”Όταν να πέσω πολεμώ κρατάς το Αντισκάρι* έτσι, έτσι αντιστεκόμαστε στις φουρτούνες κι έτσι μετριέται η αγάπη!!!

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πολυαγαπημένη μου Σοφία,

    ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!
    Μακάρι έτσι να είναι ως το ΤΕΛΟΣ…. Να υπάρχει… Και μόνο να υπάρχει ΜΑΣ αρκεί!

    Αγαπώ σας!
    Καλή σας μέρα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!