Έχει τη σημασία του

27.12.2016

Φρεσκολουσμένα μαλλιά
Η υγρασία θα τα χαλάσει το ξέρει
Έχει τη σημασία του αυτό
Θα επανέλθει σε αυτό που προσπαθεί να καλλωπίσει
Μάλλον, θα ανακουφιστεί από την απομάκρυνση,
από όποια προσταγή έχει δει στα γυαλιστερά χαρτιά
Υπάρχουν δίπλα της άνθρωποι που ζούνε
μόνο μέσα από σελίδες
Τους ξεφυλλίζει γρήγορα με δίχως προσοχή
Σκέφτεται θα φέρει βροχή,
πως θα μπορούσε να ράψει τις σταγόνες της βροχής,
να φτιάξει μια μεγάλη θάλασσα
Έχει νερό, έχει αλάτι κι όνειρα
Λίγο ακόμα σαν κάνει να δακρύσει,
ή να βάλει την τάπα στο νεροχύτη θα ταξιδέψει
Εκείνες οι άχρηστες σελίδες θα γίνουν βάρκες
Αλιεύει το ανέφικτο σε μια λεκάνη γεμάτη νερό
Από κάπου πρέπει να ξεκινήσει.

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Εξαιρετικό το πλέξιμο των στίχων σας!!!! Χρόνια πολλά!

    Απάντηση
  2. Ντίνα Γεωργαντοπούλου

    Αννα σας ευχαριστω πολυ για τα λογια σας.Χαιρομαι που με καταλαβαινετε,Να ειστε καλα και να εχετε μια χρονια των προσδοκιων σας.

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Τι να πω Ντίνα…το ξαναδιαβάζω… “πως θα μπορούσε να ράψει τις σταγόνες της βροχής,
    να φτιάξει μια μεγάλη θάλασσα” γράφεις μοναδικά…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου