Έχει τη σημασία του

27.12.2016

Φρεσκολουσμένα μαλλιά
Η υγρασία θα τα χαλάσει το ξέρει
Έχει τη σημασία του αυτό
Θα επανέλθει σε αυτό που προσπαθεί να καλλωπίσει
Μάλλον, θα ανακουφιστεί από την απομάκρυνση,
από όποια προσταγή έχει δει στα γυαλιστερά χαρτιά
Υπάρχουν δίπλα της άνθρωποι που ζούνε
μόνο μέσα από σελίδες
Τους ξεφυλλίζει γρήγορα με δίχως προσοχή
Σκέφτεται θα φέρει βροχή,
πως θα μπορούσε να ράψει τις σταγόνες της βροχής,
να φτιάξει μια μεγάλη θάλασσα
Έχει νερό, έχει αλάτι κι όνειρα
Λίγο ακόμα σαν κάνει να δακρύσει,
ή να βάλει την τάπα στο νεροχύτη θα ταξιδέψει
Εκείνες οι άχρηστες σελίδες θα γίνουν βάρκες
Αλιεύει το ανέφικτο σε μια λεκάνη γεμάτη νερό
Από κάπου πρέπει να ξεκινήσει.

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω, Θα θολώσω τα νερά της λιμνάζουσας θλίψης Θα κοπιάζω να βρω έναν λόγο χαράς    Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις, Ένα λουλούδι θα κόψεις, θα το μυρίσεις  Θέλεις να κλέψεις την ουσία, του παραπάνω εσύ για να ζήσεις.   Μια ώρα...

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Εξαιρετικό το πλέξιμο των στίχων σας!!!! Χρόνια πολλά!

    Απάντηση
  2. Ντίνα Γεωργαντοπούλου

    Αννα σας ευχαριστω πολυ για τα λογια σας.Χαιρομαι που με καταλαβαινετε,Να ειστε καλα και να εχετε μια χρονια των προσδοκιων σας.

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Τι να πω Ντίνα…το ξαναδιαβάζω… “πως θα μπορούσε να ράψει τις σταγόνες της βροχής,
    να φτιάξει μια μεγάλη θάλασσα” γράφεις μοναδικά…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου