Ήμαρτον

8.03.2018

Θέλω να φωνάξω,

να ακουστώ

στα πέρατα της οικουμένης.

 

Θέλω να ουρλιάξω

να μ’ ακούσουν

στα έγκατα της γης.

 

Θέλω ν’ απλώσω

τα χέρια

να φτάσουν εκεί

που ούτε η ματιά μου φτάνει.

 

Θέλω να κλάψω

και τα δάκρυά μου

να πνίξουν

όλους αυτούς που αρνούνται

να δουν,

ν’ ακούσουν,

να νοιώσουν,

τον πόνο που προκαλούν

και μοιράζουν,

χωρίς να νοιάζονται διόλου.

 

Σταματήστε, όλοι εσείς,

μικροί και μεγάλοι,

ξακουστοί και ασήμαντοι

να ζήτε

σαν πτωματοφάγα σκουλήκια και όρνια,

από όλους όσους αφανίζετε.

 

Κι εσείς

που ζυγίζετε και αποφασίζετε

την ιστορία τούτου του πλανήτη,

σταματήστε

να διώχνετε

ανθρώπους, λαούς ολάκερους

από τα σπίτια,

τα χωριά και τις πόλεις,

από τις χώρες τους.

 

Ήμαρτον,

το χρήμα δεν θα σώσει

κανέναν.

Αλίμονο,

οι πρόσφυγες κι οι μετανάστες

δεν είναι άνθρωποι

ενός κατώτερου Θεού.

 

Όλοι εσείς,

οι πέντε, οι δέκα, οι εκατό,

άντε και οι χιλιάδες,

δεν είστε Θεοί

μήτε καν Διάβολοι.

Ανθρωποειδή,

απαίσια κι αιμοχαρή,

που τα όρνια,

τα άγρια θηρία και οι ύαινες

είναι πολύ πιο καθαρά ζωντανά

μπροστά σε όλους εσάς

και στον καθένα από σας.

 

Αξιολύπητες,

άκαρδες και άπονες υπάρξεις,

σας είπε κανείς

πως θα ζήσετε αιώνια;

 

-

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου