Ήμαρτον

8.03.2018

Θέλω να φωνάξω,

να ακουστώ

στα πέρατα της οικουμένης.

 

Θέλω να ουρλιάξω

να μ’ ακούσουν

στα έγκατα της γης.

 

Θέλω ν’ απλώσω

τα χέρια

να φτάσουν εκεί

που ούτε η ματιά μου φτάνει.

 

Θέλω να κλάψω

και τα δάκρυά μου

να πνίξουν

όλους αυτούς που αρνούνται

να δουν,

ν’ ακούσουν,

να νοιώσουν,

τον πόνο που προκαλούν

και μοιράζουν,

χωρίς να νοιάζονται διόλου.

 

Σταματήστε, όλοι εσείς,

μικροί και μεγάλοι,

ξακουστοί και ασήμαντοι

να ζήτε

σαν πτωματοφάγα σκουλήκια και όρνια,

από όλους όσους αφανίζετε.

 

Κι εσείς

που ζυγίζετε και αποφασίζετε

την ιστορία τούτου του πλανήτη,

σταματήστε

να διώχνετε

ανθρώπους, λαούς ολάκερους

από τα σπίτια,

τα χωριά και τις πόλεις,

από τις χώρες τους.

 

Ήμαρτον,

το χρήμα δεν θα σώσει

κανέναν.

Αλίμονο,

οι πρόσφυγες κι οι μετανάστες

δεν είναι άνθρωποι

ενός κατώτερου Θεού.

 

Όλοι εσείς,

οι πέντε, οι δέκα, οι εκατό,

άντε και οι χιλιάδες,

δεν είστε Θεοί

μήτε καν Διάβολοι.

Ανθρωποειδή,

απαίσια κι αιμοχαρή,

που τα όρνια,

τα άγρια θηρία και οι ύαινες

είναι πολύ πιο καθαρά ζωντανά

μπροστά σε όλους εσάς

και στον καθένα από σας.

 

Αξιολύπητες,

άκαρδες και άπονες υπάρξεις,

σας είπε κανείς

πως θα ζήσετε αιώνια;

 

-

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Διαβάστε κι αυτά

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Ρότα τ’ αγνώστου

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου