Όλα έχουν ειπωθεί

4.05.2017

Ήταν στο δρόμο μαζί με χιλιάδες,
χιλιάδες στιγμές βιαστικά περνούσαν.
Οι τοίχοι έγραφαν ποιήματα αόρατα,
ανθρώπων που ασφυκτιούσαν στις λέξεις.
Όλα είχαν ειπωθεί μα ποιος είναι εκείνος
που τα άκουσε;
Δεν υποτιμούσε τη βιασύνη,
δεν είχε άμμο να βουλιάξει τα πόδια,
και εκείνες οι μυρωδιές απ' τα κουλούρια με το ούζο
αναζητούσαν βόλεμα στον ουρανίσκο.
Τίποτα δεν περιόριζε την άποψη πως η ανηφόρα έχει θέα
από το εδώ έως το πάντα,
η επιθυμία να κρατήσει τον καθρέφτη στο φως,
να δει τα πρόσωπα όπως στα αλήθεια είναι.
Άξιζε να παραδεχτεί πως μεγάλωσε
με την εικόνα του γλάρου που πετούσε κάτω από τα κεραμίδια
ή με την πεταλούδα που χάρισε στην αδερφή της
ακόμα πιο πολύ να πει πως διάβαζε πολλά αόρατα ποιήματα
δίχως να τα καταλαβαίνει.
Έτσι επιστρέφει μασουλώντας καραμέλες με γεύση λεμονιού,
το χαμόγελο ακουμπισμένο σε στίχους ποιητών,
τα χέρια σε ερμηνείες σκάβει βαθιά για να φυτέψει ελπίδες.
Τίποτα δεν είχε ειπωθεί, μα ποιος είναι εκείνος που τα λέει;

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Κωνσταντίνα όλα έχουν ειπωθεί και τίποτα δεν έχει ειπωθεί… ποιος ακούει και ποιος τα λέει.

    Μπράβο Κωνσταντίνα!
    Πολύ μου άρεσε!!!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Αξίζει να πορευόμαστε με την εικόνα του γλάρου και την μυρωδιά από το σουσαμένιο κουλούρι…αξίζει να τα λέμε και να τα ξαναλέμε κι ας έχουν ειπωθεί κι ας έχουν καταγραφεί αόρατα στους τοίχους!!! Υπέροχο!!!Μπράβο σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου