(Εμπνευσμένο από το ποίημα «Αν» του Ρ.Κίπλινγκ)

Σημάδεψες την χαραυγή της νιότης
απ’ του αιώνα σου το τραγικό παλάτι,
με βέλη φτερωτά.
Παραδαρμένος στης ζωής τις τρικυμίες
κι όμως o νους σοφός,
έδειξε φάρους φωτεινούς,
της λογικής το στήριγμα,
της πίστης την πυξίδα,
το μεγαλείο της συγχώρεσης,
και της υπομονής αψίδα.

Ψηλά, στο ξάρτι, ανέμισες,
Αλήθεια, Ελευθερία,
στη χρεία της πατρίδας την ένδοξη θυσία.
Πηδάλιο στο καράβι έβαλες,
το σθένος της ψυχής στις συμφορές.
Ασάλευτη στάση ζωής,
σ’ όποιο σκαλοπάτι αν ανέβεις.
Ηγεμονική ψυχική κυριαρχία,
αέρας ψυχής βρετανικής.

Όλα τα Αν,
«καλού και αγαθού ανδρός» η Αρετή,
πελεκητές κολόνες, που στηρίζουν την ψυχή.
Στις γκρίζες ιαχές ενός αιώνα που ουρλιάζει,
εκεί που η ζωή φυλλορροεί,
όλα τα Αν
κρίνα, λευκά, εαρινά,
στη γη, τη μητρική, που ανθοφορεί.

 

_

γράφει η Μάρθα Δήμου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!