Όμορφη ειδωλική αγάπη

29.03.2017

Φοβάμαι μια κατάρα…που μάλλον περιπλανιέται...
Μην την αφήσεις να μας βρει
Εν αρχή ην ο πόνος
Θρηνώ στη σιωπή τους σειριακούς φόβους μου
Τα δάκρυα έχουν γεύση όμοια με τη δική σου
Γέλια στην άμμο κι η ονειρική μορφή σου
Έπειτα τέσσερις τροχοί χάραξαν τη διαδρομή
προς τη φυλακή μου
την απομόνωσή μου.
Δε θέλω πυρωμένα αντίο, ούτε αυταπάρνηση
Η ζωή είναι ένα παραφυσικό ταξίδι πολλών εσωτερικών αιτίων και αιτιατών
Ίσως με αυτογνωσία γνωριστούμε καλύτερα
Ίσως η αυτογνωσία να δώσει ουσία στην αλήθεια μας.
Δε μοιάζουν ερωτικά τα λόγια μου μέχρι τώρα μα
θέλω τo μεγαλείο
της σκοτεινής μου έννοιας γυμνό μπροστά
στην αντίληψή σου
στο φυσικό σου σώμα
στη συνείδηση της ψυχής σου...
Η αγάπη σου με ενσωματώνει τελευταία
Κι εγώ αυτήν
Σα να ζούμε μαζί, υπάρχοντας χωριστά σε κοντινές διαστάσεις
Και μου μιλά...Φαντασμαγορία!
Οι αισθήσεις γράφουν ιστορία
Σουρεαλιστική
Πέρα από πραγματική
Κι η παράνοιά μου
θα τελειώσει το νυχτερινό παραμύθι.
Χωρίς τίτλους
Χωρίς εμπόδια
Φραγμούς...
Το πνεύμα της ψυχής μου είσαι
Η καρδιά μου πικρή και ανυπόμονη,
ικέτιδα στο φάσμα σου
ουρλιάζει να μη σ' αφήσω να φύγεις
όχι πριν πάρω
αυτό το φιλί
Αυτήν την ορμή
Οσφύος αρπαγή!
Φοβάμαι ότι θα χάσω
ό,τι δεν έχω βρει.
Αυτήν είναι η κατάρα
Κατακλυσμένη από συναισθήματα που αδυνατώ να περιγράψω.
Αγάπη, έρωτας, θάνατος, ζωή…
Όλα μαζί δε φτάνουν τη σημαντικότητα της εμπειρίας μας
Με το άγνωστο σε πληθυντικό αριθμό να μετράει το άπειρο
Με το μόνο μάθημα
την υφή των μαλλιών σου στα δάχτυλα
την αφθονία των χειλιών σου να με τυλίγει
και την ανάκριση του βλέμματος στους καθρέφτες του
Αποσπάσματα χρόνου αθάνατα.
Σε όλες τις πλάνες!

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

Φυλακισμένη καρδιά

Φυλακισμένη καρδιά

Ο έρωτάς σου ένα φθηνό μαγαζάκι κόσμος μπαίνει βγαίνει κι εγώ σε μιαν άκρη να παρατηρώ: “πόσες καρδιές ακόμα θα προσπεράσεις  και θα σπάσεις στο διάβα σου;” Σε μιαν άκρη του μυαλού σου ευελπιστώ να βρίσκομαι κι εγώ ένα μονοπάτι τρέχω να βρω να χωθώ στην αγκαλιά σου να...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου