Όμορφη ειδωλική αγάπη

29.03.2017

Φοβάμαι μια κατάρα…που μάλλον περιπλανιέται...
Μην την αφήσεις να μας βρει
Εν αρχή ην ο πόνος
Θρηνώ στη σιωπή τους σειριακούς φόβους μου
Τα δάκρυα έχουν γεύση όμοια με τη δική σου
Γέλια στην άμμο κι η ονειρική μορφή σου
Έπειτα τέσσερις τροχοί χάραξαν τη διαδρομή
προς τη φυλακή μου
την απομόνωσή μου.
Δε θέλω πυρωμένα αντίο, ούτε αυταπάρνηση
Η ζωή είναι ένα παραφυσικό ταξίδι πολλών εσωτερικών αιτίων και αιτιατών
Ίσως με αυτογνωσία γνωριστούμε καλύτερα
Ίσως η αυτογνωσία να δώσει ουσία στην αλήθεια μας.
Δε μοιάζουν ερωτικά τα λόγια μου μέχρι τώρα μα
θέλω τo μεγαλείο
της σκοτεινής μου έννοιας γυμνό μπροστά
στην αντίληψή σου
στο φυσικό σου σώμα
στη συνείδηση της ψυχής σου...
Η αγάπη σου με ενσωματώνει τελευταία
Κι εγώ αυτήν
Σα να ζούμε μαζί, υπάρχοντας χωριστά σε κοντινές διαστάσεις
Και μου μιλά...Φαντασμαγορία!
Οι αισθήσεις γράφουν ιστορία
Σουρεαλιστική
Πέρα από πραγματική
Κι η παράνοιά μου
θα τελειώσει το νυχτερινό παραμύθι.
Χωρίς τίτλους
Χωρίς εμπόδια
Φραγμούς...
Το πνεύμα της ψυχής μου είσαι
Η καρδιά μου πικρή και ανυπόμονη,
ικέτιδα στο φάσμα σου
ουρλιάζει να μη σ' αφήσω να φύγεις
όχι πριν πάρω
αυτό το φιλί
Αυτήν την ορμή
Οσφύος αρπαγή!
Φοβάμαι ότι θα χάσω
ό,τι δεν έχω βρει.
Αυτήν είναι η κατάρα
Κατακλυσμένη από συναισθήματα που αδυνατώ να περιγράψω.
Αγάπη, έρωτας, θάνατος, ζωή…
Όλα μαζί δε φτάνουν τη σημαντικότητα της εμπειρίας μας
Με το άγνωστο σε πληθυντικό αριθμό να μετράει το άπειρο
Με το μόνο μάθημα
την υφή των μαλλιών σου στα δάχτυλα
την αφθονία των χειλιών σου να με τυλίγει
και την ανάκριση του βλέμματος στους καθρέφτες του
Αποσπάσματα χρόνου αθάνατα.
Σε όλες τις πλάνες!

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου