Όμορφη ψυχή

10.02.2017

Ήρθες σαν τον άνεμο από το πουθενά
Μια μεταμόρφωση της γκρίζας μου της στάχτης
Πρότυπα του πώς πρέπει κανείς να αγαπά
χωρίς κανένα όριο ορθό ή αυταπάτης
Άμαθη σοφή ψυχή, αιώνια και ωραία
που ’ναι ακόμα στον πρόλογο ετούτης της ζωής
με βοηθό τον πόθο του Ουρανού, τη μάνα Γαία
έγνεψε ένα όνειρο συνείδησης γυμνής
Όσο το μυαλό να νουθετεί και να προσδίδει
έννοιες και αναλύσεις στο τι το κάθε εστί
στην αυθεντία επίκληση, σε λόγια του Αρχιμήδη
“Δώστε μου μέρος να σταθώ και μετακινώ τη γη”.

Είσαι μια μορφή αγάπης σπάνια στο σύμπαν
ανεπίδεκτη περιγραφής με ανθρώπων λόγια
Σχεδόν πραγματικότητα που ξύπνησε και της είπαν
«Εξαπλώσου όσο θες, δεν έχεις πλέον όρια»
Η λογική ταξίδεψε μαζί κι οι συνειρμοί της
Το πάθος αναπλήρωσε στο σώμα το κενό
Η σκέψη μου ξεκρέμαστη, νεκροί οι οδηγοί της
να την ορίζει το άγνωστο-γνωστό σου θυμικό
Οι ώρες να ακροβατούν με τα δικά τους μέτρα
ταίρι στα δικά μας τα περίεργα σταθμά
να σταματούνε στο άπειρο, να έρχονται στο πέρα
Μετράμε κόντρα σ’ όλα τα μαθηματικά
Τα λόγια σου του άγρυπνου εγώ μου ο καθρέφτης
Απόκοσμη χημεία ενέργειας που επικοινωνεί
Μανιφέστο του έρωτα, της ανασφάλειας κλέφτης
αγγίζεις όλα όσα δεν έχουν αγγιχτεί
Είναι τρελό αυτό που ζω και όμως σ’ αγαπάω
σα Νύμφη στο μελάνι μου εσένα συναντάω.

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου