Ποιον να ξυπνήσεις
απ’ τη λήθη;
Με χάπια και ουσίες
όλοι βολεύονται
και γλυτώνουν
απ’ το κρύο βράδυ
της ανθρωπιάς.

Κι εγώ, πείτε μου
γιατί να ταραχθώ,
το βράδυ που βγαίνω
την πόλη ν’ ατενίσω,
όταν τα φαρμακεία
της εξέλιξης έχουν ξεπουλήσει
και ο εγωισμός έχει ανθίσει
σε κάθε ξέφωτο;

Και δε μ’ ενοχλεί η ησυχία
αλήθεια σας το λέω,
μα τ’ αστέρια
θλίβονται
που κανείς πια
δεν τα κοιτά στα μάτια.

Κι οργίζομαι
που την ομορφιά
περιφρονούν
και μέτρο σύγκρισης
δεν έχουν
τη μέρα όμορφη να κάνουν.

Μα ποιόν απ’ τη λήθη
να ξυπνήσεις;
Αφού την ομορφιά των αστεριών
δε θα τη δουν,
ακόμα κι αν ένα αστέρι
τους χαρίσεις.

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γερονικάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!