Όνειρα μικρά

5.05.2017

    Φωτογραφία της Άννας Ρουμελιώτη

 

Έχω κάτι όνειρα μικρά. Φτιαγμένα πάνω σε στιγμές. Που έφυγαν. Που πέρασαν. Που κύλησαν σαν σφαίρα. Μα τα όνειρα έμειναν. Λίγο εκτροχιασμένα. Λίγο τσαλακωμένα. Λίγο απορημένα.
Έχω κάτι όνειρα μικρά. Μη τα φανταστείς υπερφίαλα ή συνταρακτικά. Ζωής ή θανάτου. Του τώρα ή του ποτέ.
Μικρά παιχνίδια τα λέω. Πολύχρωμα μπαλόνια, σαν εκείνα που μαγνητίζουν τα παιδιά. Τέτοια όνειρα. Χαϊδεμένα από το άγγιγμα των σύννεφων και τη ζεστασιά του ήλιου. Ψιχαλιστά σαν πρωτοβρόχι. Αερικά της μυγδαλιάς και ξωτικά της Άνοιξης. Θαλασσινά μελτέμια και κύματα τραγουδιστά.
Όνειρα μικρά. Που τα στριμώχνω στις σκέψεις. Κι ας φωνάζουν εκείνες. Πως δεν προλαβαίνουν. Πως δεν τα προλαβαίνουν.
Όνειρα μικρά. Τα σεργιανάω στην πόλη. Σε κάθε δρόμο της και σε κάθε στενό της. Κι έτσι τη ζωγραφίζω. Με χρώματα της καρδιάς. Κι έτσι της τραγουδάω. Με μουσικές, που με κρατάνε απ΄ το χέρι και με ταξιδεύουν παρέα με νεράιδες.
Τέτοια όνειρα έχω. Τα λες και παραμυθένια. Τα λες και αταίριαστα. Στον τόπο και το χρόνο. Ασύμβατα με τους καιρούς μας να κυκλοφορούν παράπλευρα στον κόσμο μας.
Μικρά, πολύχρωμα όνειρα. Που στροβιλίζονται στο νου μου σαν κλαρωτό φουστάνι. Και χορεύουν μαζί σου. Και τ’ αγαπάω. Και σ’ αγαπάω.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    “Μικρά παιχνίδια τα λέω. Πολύχρωμα μπαλόνια, σαν εκείνα που μαγνητίζουν τα παιδιά. Τέτοια όνειρα. Χαϊδεμένα από το άγγιγμα των σύννεφων και τη ζεστασιά του ήλιου. Ψιχαλιστά σαν πρωτοβρόχι. Αερικά της μυγδαλιάς και ξωτικά της Άνοιξης. Θαλασσινά μελτέμια και κύματα τραγουδιστά.”

    Όταν έχεις τέτοια όνειρα Άννα μου, η ζωή γίνεται παραμύθι και οι άγγελοι σε προστατεύουν…

    Αχ βρε Άννα μου! Τι να σου πω; Με συγκίνησες!!!

    Ευχαριστώ!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Υπέροχα μικρά πολύχρωμα όνειρα γεμάτα ζεστασιά και αγάπη. Μικρά όνειρα για μεγάλες καρδιές. Μπράβο σου, Άννα!

    Απάντηση
  3. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    ”…Όνειρα, αερικά της μυγδαλιάς και ξωτικά της Άνοιξης……και τ’αγαπαω και σ’αγαπάω”…..
    Μονο μια ποιήτρια μπορεί να γράψει τόσο ωραία Μπράβο βρε Άννα . Τι να σούπω!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Υπέροχο!!!! Αισιόδοξο και άκρως ποιητικό.Μπράβο Άννα!

    Απάντηση
  5. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Όνειρα μικρά της ποίησης που μεγαλώνουν τις αισιοδοξίες μας! Τα χάρηκα πολύ!

    Απάντηση
  6. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ όλους σας για τα τόσο ζεστά και όμορφα λόγια. Καλό σας βράδυ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου