Select Page

Όνειρα μικρά

Όνειρα μικρά

    Φωτογραφία της Άννας Ρουμελιώτη

 

Έχω κάτι όνειρα μικρά. Φτιαγμένα πάνω σε στιγμές. Που έφυγαν. Που πέρασαν. Που κύλησαν σαν σφαίρα. Μα τα όνειρα έμειναν. Λίγο εκτροχιασμένα. Λίγο τσαλακωμένα. Λίγο απορημένα.
Έχω κάτι όνειρα μικρά. Μη τα φανταστείς υπερφίαλα ή συνταρακτικά. Ζωής ή θανάτου. Του τώρα ή του ποτέ.
Μικρά παιχνίδια τα λέω. Πολύχρωμα μπαλόνια, σαν εκείνα που μαγνητίζουν τα παιδιά. Τέτοια όνειρα. Χαϊδεμένα από το άγγιγμα των σύννεφων και τη ζεστασιά του ήλιου. Ψιχαλιστά σαν πρωτοβρόχι. Αερικά της μυγδαλιάς και ξωτικά της Άνοιξης. Θαλασσινά μελτέμια και κύματα τραγουδιστά.
Όνειρα μικρά. Που τα στριμώχνω στις σκέψεις. Κι ας φωνάζουν εκείνες. Πως δεν προλαβαίνουν. Πως δεν τα προλαβαίνουν.
Όνειρα μικρά. Τα σεργιανάω στην πόλη. Σε κάθε δρόμο της και σε κάθε στενό της. Κι έτσι τη ζωγραφίζω. Με χρώματα της καρδιάς. Κι έτσι της τραγουδάω. Με μουσικές, που με κρατάνε απ΄ το χέρι και με ταξιδεύουν παρέα με νεράιδες.
Τέτοια όνειρα έχω. Τα λες και παραμυθένια. Τα λες και αταίριαστα. Στον τόπο και το χρόνο. Ασύμβατα με τους καιρούς μας να κυκλοφορούν παράπλευρα στον κόσμο μας.
Μικρά, πολύχρωμα όνειρα. Που στροβιλίζονται στο νου μου σαν κλαρωτό φουστάνι. Και χορεύουν μαζί σου. Και τ’ αγαπάω. Και σ’ αγαπάω.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

6 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    “Μικρά παιχνίδια τα λέω. Πολύχρωμα μπαλόνια, σαν εκείνα που μαγνητίζουν τα παιδιά. Τέτοια όνειρα. Χαϊδεμένα από το άγγιγμα των σύννεφων και τη ζεστασιά του ήλιου. Ψιχαλιστά σαν πρωτοβρόχι. Αερικά της μυγδαλιάς και ξωτικά της Άνοιξης. Θαλασσινά μελτέμια και κύματα τραγουδιστά.”

    Όταν έχεις τέτοια όνειρα Άννα μου, η ζωή γίνεται παραμύθι και οι άγγελοι σε προστατεύουν…

    Αχ βρε Άννα μου! Τι να σου πω; Με συγκίνησες!!!

    Ευχαριστώ!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Υπέροχα μικρά πολύχρωμα όνειρα γεμάτα ζεστασιά και αγάπη. Μικρά όνειρα για μεγάλες καρδιές. Μπράβο σου, Άννα!

    Απάντηση
  3. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    ”…Όνειρα, αερικά της μυγδαλιάς και ξωτικά της Άνοιξης……και τ’αγαπαω και σ’αγαπάω”…..
    Μονο μια ποιήτρια μπορεί να γράψει τόσο ωραία Μπράβο βρε Άννα . Τι να σούπω!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Υπέροχο!!!! Αισιόδοξο και άκρως ποιητικό.Μπράβο Άννα!

    Απάντηση
  5. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Όνειρα μικρά της ποίησης που μεγαλώνουν τις αισιοδοξίες μας! Τα χάρηκα πολύ!

    Απάντηση
  6. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ όλους σας για τα τόσο ζεστά και όμορφα λόγια. Καλό σας βράδυ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!