Επιλέξτε Page

Όσα δεν είπαμε

28.01.2017

Βοστώνη, 28 Δεκεμβρίου

Μάνα,

ξέρω πως εύχεσαι να ήμουν εκεί αυτές τις γιορτινές μέρες, αλλά πίστεψέ με, είναι καλύτερα έτσι. Εξάλλου, για εμάς η απόσταση είναι κάτι γνώριμο. Είτε κοντά, είτε μακριά, οι ψυχές μας δεν κατάφεραν να διασταυρωθούν. Ποτέ δε με άκουσες, ποτέ δε με κατάλαβες. Δε με άφησες να αραδιάσω μπροστά σου τον κόσμο μου, να σου πω τι νιώθω. Τα δικά σου προβλήματα ήταν πάντα πιο σημαντικά από τη δική μου “συννεφένια” πραγματικότητα. Για χρόνια αναγκαζόμουν να πνίγω το παράπονό μου. Γινόμουν βράχος δίπλα σου, αναζητώντας ένα σωρό τρόπους για να σε ελευθερώσω από τη βαθιά μελαγχολία που σε στοίχειωνε για όλη μας σχεδόν τη ζωή. Που σαν ίσκιος σκέπαζε αυταρχικά τα κομμάτια της δικής μου ζωής που ήθελα να μοιραστώ μαζί σου. Λύγισα όμως, δεν άντεξα άλλο κι έφυγα μακριά από εσένα και από εκείνη την κατάρα που ένιωθα να εξαφανίζει κάθε δικό μου ίχνος. Και είμαι καλά, αλήθεια. Υπάρχουν εδώ άνθρωποι που εκτιμούν την ύπαρξή μου, με νιώθουν με την καρδιά τους, με κάνουν να πιστεύω ότι αξίζω λίγη προσοχή, λίγο από το χρόνο τους. Κι ας είναι ξένοι...

Συγγνώμη αν σε πίκραναν τα λόγια μου... Μπορείς να τα προσπεράσεις, αν θες...
Εύχομαι να είσαι καλά! Και...

...σ' αγαπώ!!

 

_

γράφει η Νίκη Αλπού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Με άγγιξε το γράμμα σας … πάρα πολύ …

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Η μάνα πάντα νιώθει και καταλαβαίνει τα λόγια του παιδιού της, και αν πικραίνεται ακολουθεί το σ’ αγαπώ που είναι βάλσαμο στην ψυχή της. Ομορφο και εξομολογητικο.

    Απάντηση
    • Νίκη Αλπού

      Πράγματι, η μάνα πάντα νιώθει το παιδί της.. Χαίρομαι που σας άρεσε!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου