Όσα δεν είπαμε

28.01.2017

Βοστώνη, 28 Δεκεμβρίου

Μάνα,

ξέρω πως εύχεσαι να ήμουν εκεί αυτές τις γιορτινές μέρες, αλλά πίστεψέ με, είναι καλύτερα έτσι. Εξάλλου, για εμάς η απόσταση είναι κάτι γνώριμο. Είτε κοντά, είτε μακριά, οι ψυχές μας δεν κατάφεραν να διασταυρωθούν. Ποτέ δε με άκουσες, ποτέ δε με κατάλαβες. Δε με άφησες να αραδιάσω μπροστά σου τον κόσμο μου, να σου πω τι νιώθω. Τα δικά σου προβλήματα ήταν πάντα πιο σημαντικά από τη δική μου “συννεφένια” πραγματικότητα. Για χρόνια αναγκαζόμουν να πνίγω το παράπονό μου. Γινόμουν βράχος δίπλα σου, αναζητώντας ένα σωρό τρόπους για να σε ελευθερώσω από τη βαθιά μελαγχολία που σε στοίχειωνε για όλη μας σχεδόν τη ζωή. Που σαν ίσκιος σκέπαζε αυταρχικά τα κομμάτια της δικής μου ζωής που ήθελα να μοιραστώ μαζί σου. Λύγισα όμως, δεν άντεξα άλλο κι έφυγα μακριά από εσένα και από εκείνη την κατάρα που ένιωθα να εξαφανίζει κάθε δικό μου ίχνος. Και είμαι καλά, αλήθεια. Υπάρχουν εδώ άνθρωποι που εκτιμούν την ύπαρξή μου, με νιώθουν με την καρδιά τους, με κάνουν να πιστεύω ότι αξίζω λίγη προσοχή, λίγο από το χρόνο τους. Κι ας είναι ξένοι...

Συγγνώμη αν σε πίκραναν τα λόγια μου... Μπορείς να τα προσπεράσεις, αν θες...
Εύχομαι να είσαι καλά! Και...

...σ' αγαπώ!!

 

_

γράφει η Νίκη Αλπού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Υπό κώδωνα

Υπό κώδωνα

Φίλη αγαπημένη μου Ξέρω, θα στενοχωρηθείς με αυτά που θα σου γράψω, αλλά πρέπει κάπου να τα πω, γι’ αυτό δεν είναι οι φίλοι; Έχεις υγιή αφτιά και μυαλό ευρύ και θα με βοηθήσεις, το νιώθω. Αγάπη μου, λόγω της εγκυμοσύνης μου ο καλός μου ο Αντρέας με έχει θέσει υπό...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Την βρήκα σε έναν σωρό από σκουπίδια. Μια μικρή, λυπημένη κούκλα με τα μάτια κλειστά, το χέρι της να κρέμεται, τα μαλλιά της ακόμα μακριά αλλά αδύναμα και μπερδεμένα. Θα ήθελε να τη χτενίσεις.[...] _ γράφει η Βασιλική...

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Παππού μου, γεια σου. Ο Τζουνέιντ είμαι. Ήθελα καιρό να σου γράψω, αλλά δεν ήξερα πώς να στείλω το γράμμα. Τώρα βρήκα έναν καλό κύριο, Μπάμπη τον λένε, που ήρθε μια μέρα στον καταυλισμό κι έφερε σοκολάτες στα παιδιά και μου υποσχέθηκε ότι θα στο στείλει αυτός. Είμαστε...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Στη μικρή μου

Μεγάλωσες μικρή μου και άνοιξες τα φτερά σου. Ώριμη και συνειδητοποιημένη, προχωράς μπροστά, βάζεις τις σκέψεις σου σε τάξη και μελετάς προσεκτικά τις κινήσεις σου, πριν προβείς σε αυτές. Δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να σε συμβουλεύω εγώ, με συμβουλεύεις...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η μαριονέτα

Αγαπημένη μου Ανθή, Μέρες τώρα ήθελα να σου γράψω. Πάει καιρός από την τελευταία φορά που σου έγραψα, όμως ξέρεις πολύ καλά, πως σε σκέφτομαι και μου λείπεις. Χθες καθάρισα την αποθήκη, όπως συνηθίζω κατα καιρούς και μάντεψε, τι βρήκα; Τη μαριονέτα! Θυμάσαι; Τότε,...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η μαριονέτα

Αγαπημένη μου Ανθή, Μέρες τώρα ήθελα να σου γράψω. Πάει καιρός από την τελευταία φορά που σου έγραψα, όμως ξέρεις πολύ καλά, πως σε σκέφτομαι και μου λείπεις. Χθες καθάρισα την αποθήκη, όπως συνηθίζω κατα καιρούς και μάντεψε, τι βρήκα; Τη μαριονέτα! Θυμάσαι; Τότε,...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η κλωστή

Αγαπημένε μου, Έπιασε ψύχρα. Δεν σου έραψα ακόμα εκείνα τα κουμπιά, που λείπουν απ’ το πουκάμισό σου. Τα πρώτα δύο να σου φυλάνε το στέρνο. Κρέμασα με την κλωστή λίγη καρδιά στον τοίχο. Ένα μικρό της κομμάτι. Τα υπόλοιπα στέκουν σιωπηλά και σιγοκαίνε μες στη στάχτη...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Γράμμα στην Μ.Π.

Γλυκιά μου, ακόμη ένα γράμμα δίχως σκοπό. Ακόμη μία φορά που δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος για τούτες τις σκέψεις, τα αισθήματα. Το ξέρω πως δε θα μπορούσα να γίνω ο παράδεισός σου. Δεν είμαι φτιαγμένος για αυτό. Μα για ακόμη μία φορά θα επιμείνω πως «το σκοτάδι...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Με άγγιξε το γράμμα σας … πάρα πολύ …

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Η μάνα πάντα νιώθει και καταλαβαίνει τα λόγια του παιδιού της, και αν πικραίνεται ακολουθεί το σ’ αγαπώ που είναι βάλσαμο στην ψυχή της. Ομορφο και εξομολογητικο.

    Απάντηση
    • Νίκη Αλπού

      Πράγματι, η μάνα πάντα νιώθει το παιδί της.. Χαίρομαι που σας άρεσε!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου