Όταν βρέχει να τ’ ακούς

10.12.2016

Ο ψυχικός πόνος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Όσο προσπαθούμε να τον περιορίσουμε, τόσο αυτός είναι ικανός να μας θυμίζει την παρουσία του. Και γίνεται ολοένα και πιο δυσβάσταχτος... Μας εξωθεί σε συναισθήματα πολύ δυνατά, σε σημείο να χάνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Αυτές τις στιγμές το μόνο που χρειάζεται κάποιος είναι να αφεθεί. Να αφεθεί και να κλάψει...
Το κλάμα είναι μια αρκετά παρεξηγήσιμη έννοια. Θεωρείται ως κάτι κακό, ως κάτι μεμπτό. Νιώθεις να στιγματίζεσαι, να ντρέπεσαι για σένα. Αισθάνεσαι αδύναμος, ένα έρμαιο του πόνου και των στιγμών.
Ωστόσο, το κλάμα είναι λύτρωση, Σε βοηθάει να ξεσπάσεις, σου δείχνει το δρόμο για μια νέα αρχη, καταπολεμάει τη μοναξιά. Εκείνη τη στιγμή όμως, δεν το σκέφτεσαι. Έχεις παραδοθεί στα παιχνίδια του μυαλού. Στα αφόρητα ψυχικά τραύματα, που διογκώνονται με το πέρασμα του χρόνου.
Ηρεμείς. Δεν πρέπει να σε δουν να κλαις, σκέφτεσαι. Είσαι δυνατός, μπορείς να καταφέρεις να κρατηθείς, να καταπνίξεις την αναγκαία τάση απελευθέρωσής σου από τα δεσμά του ψυχικού αυτού εγκλωβισμού. Όμως , εκείνη τη στιγμή, σχεδόν μαγικά, αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτες ψιχάλες. Σηκώνεις το κεφάλι σου να δεις. Ταυτόχρονα, η μελαγχολία της βροχής σε επαναφέρει στο στάδιο του ψυχικού πόνου, της επίπονης θεώρησης των πραγμάτων...
Η βροχή δυναμώνει. Αποφασίζεις να τη ζήσεις από κοντά. Βγαίνεις από το σπίτι και είστε πλέον μόνοι. Εσύ και αυτή. Προχωράς. Δεν σε νοιάζει ο προορισμός. Απλά συνεχίζεις να περπατάς. Ίσως το μυαλό να είναι εκείνο που σε καθοδηγεί. Διαπιστώνεις ότι έχεις ένα κενό μέσα σου, κάποιες στιγμές απουσιάζουν, κάποια συναισθήματα έπαψαν να υπάρχουν. Νιώθεις την ανάγκη να ξεφύγεις, να απομακρυνθείς και να αναζητήσεις εσένα. Τον πραγματικό σου εαυτό. Δεν θα είναι όμορφο ταξίδι, αλλά δύσκολο και ενδεχομένως ανώφελο.
Η βροχή σε χτυπάει στο πρόσωπο. Εύκολα μπορεί να αναμειχθεί με τα δάκρυά σου. Έχεις πλέον αφεθεί. Περαστικοί περνούν από δίπλα σου, σε αντικρίζουν και συνεχίζουν. Η βροχή έκανε τη δουλειά της...

 

_

γράφει ο Κωνσταντίνος Στρουμπάκος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Όταν η Ποίηση «εισβάλλει» στον χώρο της έβδομης Τέχνης προκύπτουν μικρά αριστουργήματα που συμπληρώνουν την μουσική, τις ερμηνείες και τα σκηνικά υπογραμμίζοντας κάθε καρέ της ιστορίας που λαμβάνει σάρκα και οστά. Παραθέτω μερικές μόνο...

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν   Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν, είστε ηττημένοι. Ο φίλος σας είναι η αλλαγή. Η συμμαχία σας είναι το δίλλημα. Από το τίποτα, εσείς πρέπει να κάνετε το κάτι. Ωστόσο και το παντοδύναμο οφείλει να...

Ακούγοντας λογοτεχνία

Ακούγοντας λογοτεχνία

Σήμερα, όταν αναφερόμαστε στον όρο «λογοτεχνία» εννοούμε τα έντυπα βιβλία και ίσως να συμπεριλαμβάνουμε σε αυτά και τις ιστοσελίδες λογοτεχνικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, τα ιστολόγια (blogs) συγγραφέων και τις πύλες εκδοτών ή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Έτσι, τα...

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θαλασσινοί θρήνοι

Θαλασσινοί θρήνοι

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου και η πανίσχυρη Μοίρα είναι θέματα που απαντώνται συχνά στην λογοτεχνία και μάλιστα συχνά σε ειδυλλιακά φυσικά τοπία. Ίσως γιατί ο αφανισμός είναι κομμάτι της υπόστασής μας και κατ’ επέκταση της φύσης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου