Select Page

Όταν

Όταν

Όταν σκοτώνομαι φωνάζω το όνομά σου.

Στα μνήματα κυνηγιούνται φαντάσματα. Από διαφορετικές ηλικίες και ανάσες. Θυμιατό που καπνίζω ξαπλωμένη στο χώμα. Από τη δική σου ανάσα λιβάνι που καίει. Μία τρύπα ικανή εδώ για να θάβει τα όνειρα.

Το σπίτι που σε θρέφει - Το σπίτι που σε ξερνά.

Μπερδεύω συχνά την ανυπαρξία με την ύπαρξη.

Ο χρόνος που σε θάβω - Ο χρόνος που σε ξεθάβω.

Ρολόγια που χτυπούν σταθερά στο ίδιο κυκλικό σημείο των αριθμών που μας μετράνε χώρια και μαζί.

Όταν σκοτώνομαι φωνάζω το όνομά σου.

Σε στάζω με ένα μπουκάλι ακριβό κονιάκ. Τα δέντρα σκιές που χτενίζουν το σκοτάδι της μέρας. Μια άγραφη μέρα μας αφήνει συχνά στη μέση. Σε μια ιστορία που δεν θα γραφτεί ποτέ.

Ο τόπος που σε γέννησε - Ο τόπος που σε αποβάλλει.

Μια μήτρα αγάπης γεμάτη από άτσαλες ραφές. Θα γεννιόμαστε λειψοί θα αγαπιόμαστε μισοί.

Όταν σκοτώνομαι φωνάζω το όνομά σου.

Λάμπεις συχνά σαν εκείνο το φως που με περνά αθόρυβα στην αθανασία. Μα ένας αέρας δυνατά σε φυσά κάθε φορά αφήνοντάς σε γυμνό και ετερόφωτο…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

7 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    “Το σπίτι που σε θρέφει – Το σπίτι που σε ξερνά.”
    “Ο χρόνος που σε θάβω – Ο χρόνος που σε ξεθάβω.”
    “Ο τόπος που σε γέννησε – Ο τόπος που σε αποβάλλει.
    “Θα γεννιόμαστε λειψοί θα αγαπιόμαστε μισοί.”

    …Όταν σκοτώνομαι φωνάζω το όνομά σου … όταν ανασταίνομαι η μήτρα ραγίζει …. Καλημέρα!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    ‘Οταν συμβεί . . . η ψυχοφθόρα διαδικασία επαναλαμβάνεται και το μπέρδεμα μεταξύ ανυπαρξίας και ύπαρξης γίνεται μεγαλύτερο. Μου άρεσε πάρα πολύ, Μάχη. Καλή μας εβδομάδα.

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Μπερδεύω συχνά την ανυπαρξία με την ύπαρξη.

    Ο χρόνος που σε θάβω – Ο χρόνος που σε ξεθάβω.

    Ρολόγια που χτυπούν σταθερά στο ίδιο κυκλικό σημείο των αριθμών που μας μετράνε χώρια και μαζί.

    Όταν σκοτώνομαι φωνάζω το όνομά σου…

    Μάχη τι να πω; Το διάβασα αρκετές φορές!! Εξαιρετική σύλληψη!! Εύγε!!!
    Ένας χρόνος άχρονος. Ένας κύκλος που δεν κλείνει. Ύπαρξη ανυπαρξία σε τέλεια επαφή. Αντανακλάσεις και αποτυπώσεις φαινομένων προβάλουν ξανά και ξανά. Ατέρμονη διαδρομή…

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ελένη! Σε ευχαριστώ κορίτσι μου. Χαίρομαι που σε βλέπω να περνάς από τη σελίδα μας…

      Απάντηση
  4. Μάρθα Δήμου

    Μάχη μου, μου άρεσε πάρα πολύ το τόσο ποιητικό και φιλοσοφημένο κείμενό σου!!! Χρόνος-ύπαρξη -ανυπαρξία-φως- σκιά….η καθημερινή ζωή όλων μας.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!