ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

Δημοσίευση: 10.05.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ

(Από την ποιητική του συλλογή «ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ, Αθήνα 2006»)

 

 

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

 

Ἐδῶ πού κυνηγῆσαν τίς αἶγες τοῦ πέλαγου οὐράνια κόρνα

καί τά τετράδυμα ρύγχη τῆς νύχτας κροτάλιζαν.

Ριπίζοντας τά πλοκάμια τοῦ πόντου

τά σπασμένα κλαδιά τοῦ γαρμπῆ καί τοῦ σορόκου

καί κεῖνο στή μέση τό δέντρο

τοῦ Ἀβεσαλώμ.

Ἐδῶ πού ἀστράβαν οἱ τροπικοί κρατῆρες

τά δάση τεφρώνοντας μετάρσιων ὑφάλων

καί τόν ἄρτο κόβανε τῆς ὀμίχλης μεσάνυχτα

σταυροπόδι οἱ μῆνες.

Ρωγμές κίτρινες καί φλογωπές καί χάσματα

ἀπό ὀσμές θείου. Σκοτωμένο φῶς.

Ἐδῶ ἐκαθήσαμε καί ἐκλάψαμε παλαιῶν ἡμερῶν

τίς ἡγεμονίες καί τά ζώδια κατοικίδια.

Ὦ τροπές ἀλογάριαστες σέ τάξη γεωμετρική.

Πού ζήσαμε

ἀκούγοντας παραμύθια πλησίστια

καί τόν ἀηδονισμό τῶν νερόμυλων.

Πού ζήσαμε

τό νόημα τῶν βουνῶν ἀσάλευτων φυλλομετρώντας

ἤ πού τή λήκυθο φυλάγοντας τῆς νηνεμίας

καταμεσίς στή λυσίκομη πιλαλίστρα τοῦ Αἰγαίου.

Τόν τρίτο αἰῶνα τῆς δυναστείας τοῦ γλαυκοῦ.

Μέ τούς σηματωρούς στά ἀπύλωτα μέτωπα

νά ἀνασκολπίζουν τόν χάρτη τῆς καταιγίδας

καί σάν φτερούγα ὁ ἥλιος τίς γειτονιές τίς πρῶτες

καί τά λατομεῖα τοῦ πράσινου κρούγοντας.

Μέ τις ἀκανθυλλίδες στό κηπαῖο συρματόπλεγμα.

Πῶς ζήσαμε.

Καιρός πού πληρώνεται καί καιρός που πληρώνει.

Τίς ἀρχαῖες ἀποσφραγίζοντας γραφές καί τίς μαντεῖες

καί τά πυρφόρα πουλιά σέ ἀποδημία καλεῖ

ἀπό τό ἀντιπρανές σταλμένα τῶν χρυσανθέμων.

Ὅτι ἄσπαστη παλινοστεῖ ἡ μυθική κλαγγή

καί τόν θρίαμβο πάλι

στό βαθύ βημάτισμα μεταμορφώνει τῶν λεγεώνων.

Ἐκεῖ ὅπου ἔφεγγαν ἄλλοτε

μουσικές σκίζες τό καλοκαίρι.

 

Το ποίημα ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ από την ποιητική του Συλλογή «ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ" του καθηγητή Δημήτρη Λιαντίνη δημοσιεύεται στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net κατόπιν αδείας της συζύγου του και καθηγήτριας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικολίτσας Γεωργοπούλου - Λιαντίνη, η οποία είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων. Περισσότερα για τον Δημήτρη Λιαντίνη μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα liantinis.gr.

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου