Αίθουσα αναμονής

20.09.2018

Περιμένω. Σε κλειστά διαμερίσματα.
Σκεπάζω τη σιωπή σ’ ήχους άλλων.
Μου μιλούν σ’ ασφαλή απόσταση θορύβου.
Οι κουρτίνες κλειδωμένες στο καθήκον.
Έχει καεί η σάρκα τους
στην ορθοστασία.
Μυρίζουν ύφασμα στάχτης
οι βαθιές ρυτίδες.
Σκεπάζουμε τα μάτια μας
εδώ
από το τόσο φως
σαν τους πεθαμένους.
Εδώ, δεν έχει άνθη
δεν έχει φύλλα να ψηλαφίσεις
αυγής μπουμπούκια. 
Ατέλειωτη μέρα ο κάματος της όρασης.
Πόλη μηρυκάζει αποφάγια ίσκιου
στην ανίατη κάψα της σποράς της.
Δεν έχει άνθη ελιάς
το μπαλκόνι.
Μόνο πλαστικός βλαστός ιδρώνει
στο σαλόνι
γυαλίζοντας πρόστυχα σε μια 
αχρείαστη γλάστρα.
Σ’ απομιμήσεις αισθημάτων
καλείσαι να σμιλέψεις
κροτίδες λάμψης.

Περιμένω. Τη θάλασσα που είπε 

πως θα με προικίσει
μ’ υπομονή ναυτικού,
με πυξίδα
αποδημητικού.
Μονίμως εξόριστος
της βολής μου.
Αναστέλλοντας θεραπείες του αυχένα.
Βαρύς σαν κόσμημα
που καλοβλέπουν
βουλιμικά οι τοκογλύφοι. 
Σ’ εμένα
ο βόμβος της κεφαλής
δεν έφερε κανένα κέρδος.
Βέβαια, δεν τον πούλησα σε κανέναν.
Γερνώ μαζί του. Γέρνω
ν’ αποφύγω ήλιο.
Μην με βρει το φως και βγάλω καρπούς.
Μην με δουν οι καταχραστές.
Μην με συλλάβουν οι χρεωστές
της φωτοσύνθεσης.

Σοδειά λαθροκλεμμένη από τους χορτάτους 

της νηστείας.
Σοδειά θα κυλήσει βαριά
κάποτε στο χώμα
ώριμη
ανήμπορη ν’ αντέξει
την απαίτηση της γης.
Όπως ακριβώς ο αυχένας μου.
Περιμένω δημόσια. Τη θάλασσα. 
Να γλιστρήσω το χρώμα μου
στο αλάτι
πριν η γη απαιτήσει
το βάρος της.

 

_

γράφει ο Τάσος Μιχαηλίδης

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου