Αγάπη ψυχοφθόρα

3.01.2017

Με έχεις αρρωστήσει
Σε ποιον να πω τον πόνο μου
που δεν μ’ αφήνει μόνο μου·
δε λέει να σταματήσει

Ανάγκη ψυχοφθόρα
η αγάπη, ή όπως λέγεται
Ο εγωισμός μου φλέγεται·
Αγάπη αιμοβόρα

Να φύγω, λέει, το μυαλό
μα η καρδιά τρελαίνεται
θα μείνω, όπως φαίνεται
Κι οι δυο με λεν’ δειλό

Δε θέλω άλλο τη ζωή
Με κούρασαν τα λάθη μου
και στη ψυχής τα βάθη μου
μονάχα πόνος αντηχεί

Με έχεις αρρωστήσει
Εσύ δεν ξέρεις ν' αγαπάς
«Κι εγώ», με ψέμα απαντάς
Για μένα έχεις σβήσει

Τι τρέχει με εμένανε
ποτέ δε ζήτησα πολλά
και με αισθήματα χτιστά
τα θέλω μου πεθαίνανε

Και η ντροπή του τίποτα
της μοναξιάς στο πλήθος μου
μαχαίρι μες στο στήθος μου
τα πρόσωπα τ’ ανύπαρκτα

Αυτά που ίσως μ’ αγαπούν
που ίσως και να νοιάζονται
που συμβουλές στοχάζονται
και αμυδρά χαμογελούν

Μα δεν υπάρχει εδώ κανείς
Λιγότεροι υπήρξανε
στην άβυσσο με ρίξανε
η ολοκλήρωση ψευδής

Πώς πολεμάς τους φόβους σου
σαν είσαι ηττημένος
κι απ’ τον Θεό διωγμένος·
Αγκάθινος ο δρόμος σου

Ο φόβος πως απέτυχες
σε ό,τι έχτιζες καιρό
και πέφτουν μέσα στο κενό
αυτά που ονειρεύτηκες

Αγάπη ψυχοφθόρα
Μη με ξαναεπισκεφτείς
αμοιβαία ή μονομερής
Αγάπη αιμοβόρα

Ιδού το τέλος της γραμμής
στρωμένο τριαντάφυλλα
προσευχητάρια άθεα
κι απομεινάρια μιας ψυχής.

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου