Αγνάντεμα ματιάς

16.11.2016

A38

Στον καθαρό μου ουρανό
Του είναι μου ανατρέχω
Σε προσβάσιμη περιοχή
Του εγώ μου κατατρέχω.

Σχέδια και όνειρα
Που θέλησα να δώσω
Πνοές και ύπαρξη
Καθοδηγούμενες μην ενδώσω.

Σε άπληστες διαρκώς
Που έρχονται και συμβάλλουν
Σε κακοτοπιές του νου
Συντριβές τους επιβάλλουν.

Νόμους και διαταγές
Εντείνουν και επεκτείνουν
Σύνορα προτροπής
Αποτροπής αποτείνουν

Λάφυρα και έπαινοι
Συμβιβασμοί διώκουν
Προσταγών τις προτροπές
Αυτά επιδιώκουν

Να βρίσκουνε υπόσταση
Το είναι να εγείρουν
Σε θεσμούς και δεσμούς
Αποθέματα συγκλείνουν.

Σε τροχιές που εμείς
Ανόητα επιδιώξαμε
Το κέντρο βάρους επιδεικτικά
Μοναχοί το διώξαμε.

Συμβάλλαμε προτείναμε
Ζυγαριές δεν εβρεθήκαν
Της ακριβείας το έναυσμα
Κι έτσι αποδοθήκαν.

Λυγμοί και σπαραγμοί
Λυτρωτικοί δοθήκαν
Με δεσμά απάνθρωπα
Εγωισμού και δεχθήκαν.

Κίνητρα και πρόλογοι
Μονόλογοι επήλθαν
Στου ασυμβίβαστου εγώ
Των μαζί εκδιωχθήκαν.

Κι έτσι καταφέραμε
Να δώσουμε για πάντα
Τη χαριστική βολή
Στου έρωτα την μπάντα.

Το τόξο το σπάσαμε
Το αγγελάκι εχάθη
Μόνο του και έρημο
Σχέδια αγάπης ξανά πλάθει.

Μα είναι άσκοπο
Δηλώνω και προτείνω
Στη μοναξιά απόθεση
Τιμής και δίνω.

Το χέρι μου απλόχερα
Με πλήρη την εμπιστοσύνη
Για σένα μοναχά
Δικής μου πλάνης η ευθύνη.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου