Επιλέξτε Page

Αγνάντεμα ματιάς

16.11.2016

A38

Στον καθαρό μου ουρανό
Του είναι μου ανατρέχω
Σε προσβάσιμη περιοχή
Του εγώ μου κατατρέχω.

Σχέδια και όνειρα
Που θέλησα να δώσω
Πνοές και ύπαρξη
Καθοδηγούμενες μην ενδώσω.

Σε άπληστες διαρκώς
Που έρχονται και συμβάλλουν
Σε κακοτοπιές του νου
Συντριβές τους επιβάλλουν.

Νόμους και διαταγές
Εντείνουν και επεκτείνουν
Σύνορα προτροπής
Αποτροπής αποτείνουν

Λάφυρα και έπαινοι
Συμβιβασμοί διώκουν
Προσταγών τις προτροπές
Αυτά επιδιώκουν

Να βρίσκουνε υπόσταση
Το είναι να εγείρουν
Σε θεσμούς και δεσμούς
Αποθέματα συγκλείνουν.

Σε τροχιές που εμείς
Ανόητα επιδιώξαμε
Το κέντρο βάρους επιδεικτικά
Μοναχοί το διώξαμε.

Συμβάλλαμε προτείναμε
Ζυγαριές δεν εβρεθήκαν
Της ακριβείας το έναυσμα
Κι έτσι αποδοθήκαν.

Λυγμοί και σπαραγμοί
Λυτρωτικοί δοθήκαν
Με δεσμά απάνθρωπα
Εγωισμού και δεχθήκαν.

Κίνητρα και πρόλογοι
Μονόλογοι επήλθαν
Στου ασυμβίβαστου εγώ
Των μαζί εκδιωχθήκαν.

Κι έτσι καταφέραμε
Να δώσουμε για πάντα
Τη χαριστική βολή
Στου έρωτα την μπάντα.

Το τόξο το σπάσαμε
Το αγγελάκι εχάθη
Μόνο του και έρημο
Σχέδια αγάπης ξανά πλάθει.

Μα είναι άσκοπο
Δηλώνω και προτείνω
Στη μοναξιά απόθεση
Τιμής και δίνω.

Το χέρι μου απλόχερα
Με πλήρη την εμπιστοσύνη
Για σένα μοναχά
Δικής μου πλάνης η ευθύνη.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

Τα χρώματα της ζωής

Τα χρώματα της ζωής

Η ζωή είναι ένα κιτρινωπό φως που τρεμοπαίζει ανάμεσα στα αδάμαστα κύματα ενός αχανούς γκρι ωκεανού.   Κανείς δεν γλίτωσε από την αλμυρά . Κανείς δεν ξέφυγε από τη φουρτούνα. Κανείς δεν έχει καταφέρει να αγγίξει αυτό το φως.   Το παράδοξο της ύπαρξης είναι...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου