Αγώνας στην αντίδραση

24.11.2017

Επέλαση σφραγίδας
κραυγάζει ο "Σωτήρας".
Ανίσχυρη κατάντια
κυβερνά τα επουράνια
σαν να πραγματώνεται
το αδύνατο αντάμωμα.
Το ρολόι προχωρεί
και ο χρόνος δε γυρνάει.
Δε γυρνάει, πάει μπροστά.
Δεν στηρίζει οπισθορήσεις,
παρμένες άτυπες ειδήσεις
απ' το ιδεατό "καινό".

Συντρίβεται η δειλία με
ταχύτητα φοβέρας.
Ο χρόνος και η νιότη είναι λέαινα καρδιά.
Το θύμα κι ο προδότης, απόφαση σκληρά.

Μάτωσε η συντριβή σου
από κόκκινη σκοπιά.
Στάλαξε ο πόνος της σιγής σου
και σε στύλωσε γοργά.
Θέριεψε η ομιλία του αδίσταχτου εχθρού
και σε σκέπασε Δανία
σα γαϊτάνι του καιρού.
Χλωμά αντιστέκεται ο διαβάτης
στην αύρα κάποιου ερχομού.
Ελπίδα θέλει,
να ελπίζει στην άφιξη του λυτρωμού.
Κι ο ιδρώτας αντηχεί.

Είν' ο ιδρώτας, μια φωτεινή ρωγμή
στα σχέδια των λύκων.
Είν' η προσπάθεια αρεστή
χτυπώντας σου το δίκιο.

Το δίκιο του κουβαλητή
μιας άθελης σφραγίδας;
Το δίκιο του κατακτητή
μιας άτονης ελπίδας;
Κι όμως,
χαράζει και φεύγει το μαράζι,
αφού το δίκιο του ιδρώτα σου
μεστώνει ισχυρά !
Τώρα, μεγάλωσες , Γενναίε,
δε χρειάζεσαι καμβά,
μα ζωγραφίζεις με τις λέξεις:
" Κλείστε το δρόμο στο φονιά !"

_

γράφει η Μαρία Καντάνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου