Ακούς;

5.11.2016

aliki-tsaouli

Φωτογραφία : Κατερίνα Κουρμούλη

Το περασμένο καλοκαίρι, με κοίταξε στα μάτια το Αλικάκι και είπε: «Είσαι πολύ όμορφη. Σ’ αγαπάω». Όμορφη; Ναι, ήμουν κάποτε πολύ! Ήξερα ν’ αγαπώ; Δε χρειαζόταν. Απολάμβανα την αγάπη που μου έδιναν απλόχερα και την έκανα πάπλωμα, και ζεσταινόταν η ψυχή μου. Την έκανα μαξιλάρι κι ακουμπούσαν οι έννοιες και τα όνειρά μου. Αγάπη καθαρή, κρυστάλλινη, σαν το γάργαρο νερό της πηγής που σε ξεδιψάει, που σε δροσίζει, που σε ομορφαίνει. Αγάπη δίχως όρια, ανιδιοτελής, δεδομένη, που πάντα την αποζητάς, και πότε–πότε την εκμεταλλεύεσαι, την τσαλακώνεις, την αμφισβητείς. Αγάπη που δεν αποδυναμώνεται ό,τι κι αν συμβεί, δεν ξεθωριάζει παρά φωτίζει στο σκοτάδι σαν άσβεστος φάρος, ως το τέλος. «Κι εγώ σ’ αγαπάω, μαμά», της ψιθύρισα. Μα ήταν πια αργά...

«Σε ευχαριστώ που με έμαθες να αγαπάω τόσο δυνατά!» Ακούς; ΜΑΜΑ...

 

_

γράφει η Κατερίνα Κουρμούλη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Στέλλα Κουρμούλη

    «Κι εγώ σ’ αγαπάω, μαμά», της ψιθύρισα. Κι ακόμα της το ψιθυρίζω… «Σε ευχαριστώ που με έμαθες να αγαπάω τόσο δυνατά!»

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Ακούει μικρό μου!!! Μας ακούει…..!!!

      Απάντηση
  2. sofia25164

    Μεγάλη ευλογία η αγάπη!!! Μεγαλύτερη όμως οι καρδιές που ζυμώθηκαν μ’ αυτήν γιατί ξέρουν, έχουν και δίνουν!!!

    Απάντηση
    • Κατερίνα Κουρμούλη

      Με συγκινούν τα λόγια σου αγαπητή μου Σοφία.
      “Σ’ αγαπάω μέχρι τον ουρανό” της έλεγα. “Εγώ πιο πολύ” απαντούσε εκείνη. “Σ’ αγαπάω μέχρι τ’ αστέρια” της έλεγα ξανά. “Εγώ θα σ’ αγαπάω πάντα πιο πολύ και για πάντα”……..

      Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Να αφήσω και εδώ το ψηφιακό μου αποτύπωμα..πως αγάπησα κάθε πρόταση σε αυτό το μικρό κείμενο και πως βούρκωσα.. Σε ευχαριστούμε για το μοίρασμα Κατερίνα..

    Απάντηση
    • Κατερίνα Κουρμούλη

      Εγώ σ’ ευχαριστώ για τα θερμά σου λόγια. Με συγκινείς βαθιά. Ανεκτίμητη η βοήθειά σου Μάχη μου, να είσαι καλά!!!

      Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Δάκρυσα κι ευχήθηκα όλα τα παιδιά να μπορούσαν να νοιώσουν τόση πολύ αγάπη από τις μαμάδες τους.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου