Ακόμα

3.04.2017

a11_b

Βαρύγδουπες δηλώσεις τη μέρα

συνωστισμένοι μπροστά σ’ άγραφες σελίδες

γυρεύουμε να γράψουμε για το νόημα τής ζωής.

Με εικόνες μέσα σε κόσμο ηλεκτρονικό ταξιδεύουμε.

Αντέχουμε, λέμε, λίγο ακόμα

μπορούμε να περιμένουμε, λίγο ακόμα

να κάνουμε κάποια σχέδια ακόμα, να ελπίζουμε

πως κάποιο αποτύπωμα θ’ αφήσει η ύπαρξή μας

με επιθυμίες παιδικές, που βυθίστηκαν στη λήθη

μ’ ένα σφίξιμο στο στήθος, για λίγο ακόμα.

Μέχρι να έρθει η νύχτα και να δούμε

πως έχουμε ακόμα τα δεσμά πάνω μας

κι ούτε μια πράξη μας δεν πλησίασε τα «θέλω»

ούτε ένα βλέμμα ευθύ και καθάριο δε μοιράσαμε

μόνο τα ίχνη μιας ακόμη ματαίωσης

κρέμονται μαζί με το σκυμμένο μας κεφάλι.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. sofia25164

    “κι ούτε μια πράξη μας δεν πλησίασε τα «θέλω»

    ούτε ένα βλέμμα ευθύ και καθάριο δε μοιράσαμε”
    Καθηλωτικές οι αλήθειες σου Άννα μου…αγγίζουν αιχμηρά την ψυχή μου! Σ’ ευχαριστώ!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    …Αντέχουμε, λέμε, λίγο ακόμα

    μπορούμε να περιμένουμε, λίγο ακόμα

    να κάνουμε κάποια σχέδια ακόμα, να ελπίζουμε

    πως κάποιο αποτύπωμα θ’ αφήσει η ύπαρξή μας

    με επιθυμίες παιδικές, που βυθίστηκαν στη λήθη…

    Άννα μου με άγγιξαν τα δυνατά λόγια σου ειλικρινά!! Αισιοδοξώ όμως, πως η λήθη θα γίνει θύμιση…

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    Με εικόνες μέσα σε κόσμο ηλεκτρονικό ταξιδεύουμε. Ποιος το φανταζόταν; Πόσο “ακόμα” θα αντέξουμε; Πολύ καλό, Άννα!!!

    Απάντηση
  4. metalkon

    Τι όμορφο ποίημα! Και πόσο αισιόδοξο!
    Εγώ θα έβαζα για τίτλο το… Μέχρι να έρθει η νύχτα…
    Πόσο όμορφος ο κόσμος! Ότι κι αν κάνουμε τη μέρα, όσο κι αν μας βαραίνει, η νύχτα έρχεται! Και κάνουμε τον απολογισμό μας!
    Υπέροχη ζωή! Δε σταματά ποτέ να ξημερώνει η καινούρια μέρα! Δε θα πάψει ποτέ να μας δίνει ευκαιρίες να αλλάξουμε! Να κάνουμε νέα αρχή και να δημιουργήσουμε ένα καινούριο εαυτό! Όπως τον θέλουμε! Όποτε το θελήσουμε!
    Σ’ ευχαριστώ Άννα που μου το θύμησες!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου