Ανάδρομος Ερμής

15.03.2017

Δεν αμφισβητώ
την αγάπη
Όλα τα αμφισβητώ
Ό,τι υπάρχει, με όποια έννοια, τριγύρω

Ούτε ξέρω
αν αναπνέω
Αν υπάρχω
ή αναπλέω
Βλέπω φως μα αμφιβάλλω για τον ήλιο

Εγώ εισέβαλα
μες στη ζωή σου;
Είναι αλήθεια
η ύπαρξή σου;
Ή εμφανίστηκες όταν σε είχα πιότερο ανάγκη;

Η συγχρονικότητα
αμφίλογο μήνυμα
Πώς γίνεται η αγάπη
να μην έχει ξεκίνημα
Ή μήπως είσαι
ενός αγγέλου φιλί προς της καρδιάς το μεράκι;

Θέλω να κλάψω
στα σωθικά μου
Να γράψω με αίμα
στα τετράδιά μου
Ίσως να δω τη γυμνή αλήθεια πάνω απ' τους στίχους

Θέλω να πάψω
να προσπαθώ να σε νιώσω
Δεν είμαι δική σου
Δεν θα γίνεις δικός μου
Μα πάλι μετά, άλλα ερωτήματα γράφω στους τοίχους

Ιερή απάντηση
Ρητορική
Ό,τι φοβάμαι
και θέλω μαζί
Ό,τι ποθεί κι ο εαυτός μου και τα βάζει μαζί μου

Έκπτωτη Εδέμ
που αποκληρώθηκες
Ψάχνω στοιχεία
που μου λεν πως μου δόθηκες
μα του φιλιού σου
ο άηχος τίτλος ηρεμεί τη ψυχή μου

Είθε η δύναμη
να ορίσει το τέλος
μιας εποχής
όπου δεν ένιωθα μέλος
Μια αναγέννηση μέσα από θεόπλαστη αγάπη κι αγνότητα

Σαν τον ανάδρομο
Ερμή με αποφεύγεις
Μαζί κινούμαστε
μα βλέπω πως φεύγεις
Σαν διαστροφή μίας αντίληψης στην πραγματικότητα

Η ισορροπία
στη σκέψη απούσα
Χτυπούσε την πόρτα
κι εγώ αγνοούσα
σοφά την έσπασε και απολογήθηκε για τους βίαιους τρόπους της

Τα όνειρά μου
στο πάτωμα ωρύονται
Όταν σ' ακούνε
αποδεικνύονται
Η απουσία σου είναι
ο θεριστής μου στους επικίνδυνους δρόμους της.

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου