Επιλέξτε Page

Αναζήτηση

1.12.2016

child_classroom_b

Προσπαθώ να γράψω ένα ποίημα χαρούμενο
Δίχως μαύρες σκέψεις, δίχως πόνο, δίχως φόβο
Χωρίς λύπη, χωρίς πείνα, χωρίς αδικία, χωρίς...
Χωρίς
Δε θα μπορέσω, να με συγχωρείς.
 
Ανοίγω την τηλεόραση ν΄αλλάξω παραστάσεις
Μα, σ΄όλα τα κανάλια οι ίδιες καταστάσεις
Οι ειδήσεις δείχνουνε νεκρούς, δείχνουνε πονεμένους
Ανθρώπους δείχνουν νηστικούς, φτωχούς, καταδιωγμένους.
 
Για το χρηματιστήριο γίνονται συζητήσεις
Καλούν να 'ρθουν πολιτικοί, να δώσουν εξηγήσεις
Μα, μένουν αναπάντητα του κόσμου τα ερωτήματα
Κανείς δε νοιάζεται γι' αυτούς που 'χουν τα προβλήματα.
 
Κανείς δε νοιάζεται γι΄αυτούς που ζούνε τα δεινά
Κανείς δεν νοιάζεται γι΄αυτούς που χάσαν τη δουλειά
Ο καθένας αναπτύσσει τις δικές του φιλοσοφίες
Μ΄ακούγονται τα λόγια τους φτηνές δικαιολογίες.
 
Χωρίς να βλέπουνε πιο κάτω στη γωνιά
Δυο μάτια παιδικά, που ψάχνουν για μια μπουκιά
Μία τόση δα μπουκιά ψωμί, την πείνα να χορτάσουν
Και ξύλα, όσα μια αγκαλιά
για να ξεχειμωνιάσουν.
 
Πού πήγε η ομορφιά, ρωτώ, αυτού του κόσμου;
Νιώθω πως χάθηκε η ανθρωπιά από εμπρός μου
Δεν ξέρει πια κανείς ποιο είναι το ζητούμενο
Κι εγώ προσπαθώ να γράψω ένα ποίημα χαρούμενο.

_

γράφει η Μηλιά Τσομπανίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Δύσκολες εποχές για αναζητήσεις… και χαρούμενα ποιήματα αγαπημένη μου Μηλιά!!! Με τόση μαυρίλα και πόνο γύρω μας, στέρεψαν οι εικόνες για να αποδώσουν τη χαρά οι ποιητές!!!Πολύ όμορφο και αυτό σου το ποίημα… χαίρομαι πολύ που είσαι στη συντροφιά μας!!!Την αγάπη μου να έχεις- έχετε ένα όμορφο Π.Σ.Κ!!!!

    Απάντηση
  2. Milia Tsobanidou

    Πράγματι Σοφία μου μερικές φορές δυστυχώς όλο και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό η σκληρή πραγματικότητα επισκιάζει τις χαρούμενες εικόνες της φαντασίας μας.
    Σ’ ευχαριστώ πολύ για τη φιλία και την αγάπη σου.
    Σου εύχομαι ολόψυχα
    να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!!! 🙂

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου