Αναζητώντας “το μεγάλο όνειρο”

23.02.2017

Κωνσταντίνος Αλσινός
Γαβριηλίδης
ISBN: 978-960-576-564-4

Σε μια εποχή που το όνειρο έχει καταντήσει μία μυστική αυτολογοκρινόμενη διέξοδος των νέων -ειδικά- ανθρώπων, μία ποιητική συλλογή έρχεται να μας θυμίσει ότι πρέπει να ονειρευτούμε και συναισθανθούμε τα όνειρα και τους πόνους των άλλων. Αυτό τουλάχιστον πασχίζει να φέρει στην επιφάνεια η πρώτη ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Αλσινού (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Αμπατζίδης) «το μεγάλο όνειρο» (Γαβριηλίδης, 2016).

Μέσα σε ένα έντονα πεζολογικό ύφος που διακρίνεται από προφορικότητα ο δημιουργός ξετυλίγει αγωνίες μέσα από έναν αφηγηματικό λόγο (ὥρα ἐστίν ἀπιέναι, το όνειρο, σημάδι, Κλυταιμνήστρα). Η οικεία καθημερινή γλώσσα μέσα στους πολυσύλλαβους στίχους της πρόζας εκθέτει την κοινωνιοϋπαρξιακή αναζήτηση για τον άνθρωπο και τη ζωή του. Μιλά για τη θνητότητα, μοίρα και θείο ανθρώπινος βίος (πριν από τη νύχτα) μέσα από μία ματιά λυρική που θεμελιώνεται σε μία συνειρμική έκφραση γεμάτη ποιητικές τοπογραφίες.

Το συχνό α' πληθυντικό που συνεπικουρείται από το αφηγηματικό γ' πρόσωπο εκφράζει τον συλλογικό χαρακτήρα της οπτικής του ποιητή (το όνειρο, Τροία, συνουσία, καταδίκη). Δεν στέκει σε μία ατομοκεντρική αυτοαναφορικότητα, αλλά επεκτείνεται στην κοινότητα συμπεριλαμβάνοντας τον εαυτό του. Πλήθος κοινωνικών αναπαραστάσεων ενσωματώνονται στη στιχουργία του είτε σε πρώτο πλάνο είτε στο φόντο των κοινωνιοϋπαρξιακών αγωνιών του.

Ειδικά στις δύο ποιητικές συνθέσεις της συλλογής το άτομο καθρεφτίζεται μέσα σε ένα κοινωνικό σύνολο που βρίσκεται σε διαρκή κίνηση. Πονά, βιώνει το χωρισμό, το θάνατο, τη μοναξιά, διαμαρτύρεται και διαδηλώνει, ερωτεύεται. Στο συνειρμικό πλέγματος τοίχου ισορροπούν το ατομικό με το κοινωνικό ο κλειστός χώρος με τους ανοιχτούς, το νυχτερινό τοπίο με το φως, η μοναξιά με την πολυκοσμία.

Ο δε συχνός πληθυντικός των υποκειμένων και το γ' ενικό δημιουργούν ένα πολυάνθρωπο κάδρο (επίσκεψις, το όνειρο, απολογισμός, ιερά πανήγυρις) με κινηματογραφικά στοιχεία γεμάτο κίνηση και ήχους που συχνά αποδίδονται με λέξεις που συνειρμικά εκδηλώνουν το θόρυβο (μπουζούκι, τρένο, βουτάμε, έλεγε) ή την κίνηση (πχ πέφτουν, σφράγισαν, τρένο, βουτάμε, χαρταετοί πετάμε, βροχή, κυλούσαν, σπείρω-θερίσω, φυσά).

Δήμος Χλωπτσιούδης
Μανδραγόρας, 2016
ISBN: 978-960-592-032-6

Η αίσθηση ότι ο ποιητής προσπαθεί να σταθεί μακριά από τον πρωτοενικό εγωκεντρισμό φαίνεται και από τη συχνή χρήση του αοριστολογικού β' ενικού (μη φοβού, όγδοη μέρα) και του γ' προσώπου πλάι στην πρωτοπρόσωπη έκφραση (εγκαρτέρηση, υπόδικος) εκθέτοντας υπαρξιακές (εγκαρτέρηση το τέλος, επισκέψεις, διαβολή) και κοινωνικές (όγδοη μέρα, εγκαρτέρηση) αναζητήσεις ή γράφοντας για τον έρωτα (νοσταλγία) και την ποίηση (θάλασσα, εγκαρτέρηση, δοκιμασία). Συχνά δε αξιοποιεί αλληγορίες για να εκφράσει ανάλογες αναζητήσεις για την ύπαρξη (μη φοβού, όγδοη μέρα, διαβολή, πολικός αστέρας, νύχτα, παράκτια) κοινότητα (Τροία, σιωπή) και τη σύγχρονη ένδεια (ιερά πανήγυρις, ὥρα ἐστίν ἀπιέναι).

Την πολυφωνική κινηματογραφικότητα υποστηρίζουν οι συχνοί διάλογοι μεταξύ των προσώπων (το όνειρο, απολογισμός, της μέρας, ιερά πανήγυρις). Ενώ την εκφραστική παραστατικότητα ενισχύουν οι ρητορικές (το τέλος, εγκαρτέρηση) ή διαλογικές (αναπόφευκτο) ερωτήσεις και ο πρωτοενικός αφηγηματικός μονόλογος. Το δε καναβάτσο του σε όλη σχεδόν τη συλλογή μοιάζει να παραμένει νυχτερινό στο αστικό τοπίο, μα πάντα φωτισμένο αποφεύγοντας το μελαγχολικό σκοτάδι. Αστέρια, φεγγάρι, φανοστάτες δημιουργούν ένα ήπιο μα εμφανές φωτεινό κέντρο αναφοράς.

Κράτα το

Κράτα το

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

“Ανθρωπίνα”, της Αφροδίτης Κατσαδούρη

“Ανθρωπίνα”, της Αφροδίτης Κατσαδούρη

- γράφει η Σοφία Πολίτου - Βερβέρη - Διαβάζοντας την πρώτη ποιητική συλλογή της Αφροδίτη Κατσαδούρη με τον τίτλο «Ανθρωπίνα», εκδόσεις Αμείλιχος, άκουσα μια κραυγή κι έναν λυγμό πάνω από τις άσχημες ταράτσες της πόλης, αναζήτησα να κατανοήσω μια φωνή πάθους την οποία...

Με τα μάτια των Αρχαίων Ελλήνων, του Mauro Bonazzi

Με τα μάτια των Αρχαίων Ελλήνων, του Mauro Bonazzi

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - Τι θα κερδίσουμε άραγε αν αρχίσουμε να βλέπουμε τον κόσμο με τα μάτια των αρχαίων Ελλήνων; Ο Mauro Bonazzi, καθηγητής της ιστορίας της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Μιλάνου έχει την απάντηση στο νέο του βιβλίο "Με τα μάτια των Αρχαίων...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου