Ανακολουθίες

17.12.2017

Τώρα, που και πάλι δύσμοιροι και δυσοίωνοι καιροί
ταξινομούνται ως αγεφύρωτα χάσματα ιδεών και γενεών
και αιτιολογούνται ως αναπόφευκτες ιστορικές επαναλήψεις,

τώρα, που και πάλι αλλόμορφες και αλλότριες εποχές
δικάζονται με απλές απεμπολήσεις σε αθώες καθαιρέσεις
κι ελαφρύνονται με συμβιβαστικές ταυτίσεις και συμπράξεις,

ποια διαύγεια και τόλμη αιρετική να επιστρατευθεί,
συνειδήσεις να αφυπνίσει, υποκρισίες να στιγματίσει,
ευθύνες να ευαγγελιστεί και χρέη να κοινωνήσει;

Και καθώς διακονούμε σε συνήθειες και γνώριμες πρακτικές
αριθμούμε ορθόδοξες συμπτώσεις, μικρές εφήμερες αλλαγές
και εντρυφούμε σε παρυφές, ομοιότητες και μιμήσεις,

και καθώς αναδιφούμε σε αδόκητες και σωτήριες στιγμές,
αναδιπλώνουμε ευκαιριακές επιλογές, σύντομες προσηλώσεις,
και ανακαλούμε εύσχημες μνήμες και συμπεριφορές αυτιστικές,

ποιαν αρετή να επικαλεστείς, ποια μαρτυρία να μαρτυρήσεις
πως κάθε μέρα αυριανή ανάδρομη ρήση και πρόταση δεν είναι,
παρά πρεσβεία ανένταχτη χωρίς θυμικό και δόγματα ιστορίας.

Κι αφού αρνούμαστε συμβολισμούς, ανατροπές και ρήξεις,
αποποιούμαστε πρωτοβουλίες, συμμετοχή κι επαγγελίες
και εμμένουμε σε ισορροπίες και διάδοχες καταστάσεις,

κι αφού εθελοτυφλούμε στη σύγχυση και τις αντιφάσεις,
προφητεύουμε το αύριο με συνειρμούς και μεταμορφώσεις
και μακαρίζουμε το σήμερα με προσαρμογές και επαναπαύσεις,

ποιες τάχα να ’ναι οι αλήθειες μας και ποια τα όνειρά μας,
να ’ναι οι μέρες μας κατάθεση ψυχής και ρήτρα δημιουργίας,
χωρίς σφετερισμούς, σκοπιμότητες, συνθήματα και προλήψεις;

 

_

γράφει ο  Γιώργος Αλεξανδρής

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου