Ανεμώνη

11.12.2016

black_red_flower_b

Βοριάς η μοίρα μου και φλόγα απ’ αστραπή,
που όλα τα πήρε και τα πέταξε ως τον Άδη!
Πίσω του άφησε την άδεια μου ψυχή,
Μόνη να κλαίει μια για πάντα στο σκοτάδι!
 
Κι έκλαψα φώναξα… που άψυχο σε βρήκα
 και πήρα νέκταρ για να γιάνω την πληγή σου.
Όμως στα χέρια μου το αίμα σου δεν είχα...
αφού ανεμώνη ήταν πάντα η ψυχή σου!
 
Μα σαν απόκαμα και στέρεψα απ’ όλα,
Θεό σε βρήκα στα αρχαία τα τεφτέρια
’κείνα που αντάμωσα στο φως της μοναξιάς μου
και με τ’ αθάνατο νερό τους, ξέπλυνα τα χέρια.
 
Ύστερα στο όνειρο σε κράτησα σαν πένα
κι είπα για σένανε να γίνω η Αφροδίτη.
Γράφοντας ποιήματα τρελά κι απεγνωσμένα,
 από το χάραμα ως τον Αποσπερίτη!
 
Κι έτσι χαθήκαμε και γίναμε ιστορία
και μόνο ο φόβος μου απόμεινε για σένα,
μην τύχει πάλι και φυσήξει βοριαδάκι
και πάρει για πάντα ό,τι έχω από σένα.

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

20 σχόλια

20 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Το ποίημά σου έχει κάτι από την ομορφιά της μελαγχολίας. Κι ο φόβος μη φυσήξει βοριαδάκι και χάσουμε το τελευταίο που έχει απομείνει από κάποιον, πάντα υπαρκτός. Καλό σου βράδυ Σοφία!

    Απάντηση
    • sofia25164

      Χριστίνα μου όταν τα έχουμε χάσει όλα…όταν μας μένει μόνο η ανάμνηση τότε φοβόμαστε περισσότερο!!! Την καλημέρα μου να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Σοφία μου τι μπορώ να πω παραπάνω; Υπέροχο όπως όλα όσα γράφεις!!!
    Σ’ ευχαριστώ 🙂

    Απάντηση
  3. Milia Tsobanidou

    Σοφία μου τι μπορώ να πω παραπάνω; Υπέροχο όπως όλα όσα γράφεις!!!
    Σ’ ευχαριστώ ?

    Απάντηση
    • sofia25164

      Εγώ σ’ ευχαριστώ Μηλιά μου…την καλημέρα μου!!!

      Απάντηση
  4. Ευαγγελία Αθανασιάδου

    Δε βρίσκω λόγια να πω, γιατί επαναλαμβάνομαι. Μπράβο και πάλι μπράβο. Διαβάζοντας με συγκινεί και μου βγάζει ίδια συναισθήματα με τον Επιτάφιο του Ρίτσου.

    Απάντηση
    • Ασημινα

      Απλα εξαιρετικο..τιποτα λιγοτερο Σοφια..!!!
      Ευγε..!!!!!!!!!!!!!!!

      Απάντηση
      • sofia25164

        Ασημίνα σ’ ευχαριστώ πολύ… την καλημέρα μου!!!

        Απάντηση
    • sofia25164

      Ευαγγελία μου μεγάλη τιμή για μένα τα λόγια σου…μου αρκεί που συμπορεύονται οι ψυχές μας!!!Την αγάπη μου την καλημέρα μου και μια όμορφη εβδομάδα!!!

      Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Καλημέρα Σοφία μου και καλή εβδομάδα. Το ποίημά σου εξαιρετικό!!!. Θέλεις συνέχεια να το διαβάζεις και να το ξαναδιαβάζεις.

    Απάντηση
    • sofia25164

      Ευχαριστώ πολύ Βάσω μου καλή εβδομάδα και σε σένα!!!

      Απάντηση
    • sofia25164

      Ευχαριστώ πολύ για το πέρασμα Άννα μου!!!Να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!

      Απάντηση
  6. Έφη Γεωργάκη

    Καλημέρα! Υπέροχο…

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Καλησπέρα Έφη μου όμορφη δημιουργική συνέχεια και καλές γιορτές!!!!

      Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Καλησπέρα Έφη μου όμορφη δημιουργική συνέχεια και καλές γιορτές!!!

      Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Εγώ σ ευχαριστώ Στέλλα μου που πέρασες και στάθηκες…καλή συνέχεια και καλές γιορτές!!!

      Απάντηση
  7. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πόσο πιο ΑΛΗΘΙΝΟ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ, ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ και ΥΠΕΡΟΧΟ μπορεί να γίνει ένα ποίημα?
    Πόσο με αγγίζεις , να ‘ξερες !

    ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΦΙΑ ΜΟΥ!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Ευχαριστώ πολύ Χρυσούλα μου φιλιά πολλά σε όλους σας την αγάπη μου!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου