Select Page

Αντίσταση

Αντίσταση

 

 

 

 

 

 

Μην τρεκλίζεις
σαν το ποδάρι της σπασμένης καρέκλας
που θέλει επιδιόρθωση.
Μη σπαράζεις
σαν τη χαροκαμένη μάνα
που έχασε το παιδί της.
Μη διστάσεις
να δώσεις τον όρκο σου
στη μέρα που ’ρχεται.
Ύψωσε ψηλά τις αντένες σου
να δεχτείς τα σήματα της δικής σου ύπαρξης.
Μη φωνάζεις -μέρα μεσημέρι-
στην πολυσύχναστη λεωφόρο·
ο θόρυβος των αυτοκινήτων
τη φωνή σου θα πνίξει.
Άσε τη νύχτα να σου πει τα μυστικά της,
μίλησε μαζί της…
Κι ύστερα σιώπα
σε όλα αυτά που εκβιάζουν τη συγγνώμη σου.
Και συλλογίσου τα δέντρα
που τα φυσάει ο άνεμος...
“Λυγίζουν, δε σπάνε!”
Τα βράχια σε ανταριασμένη θάλασσα...
“Το κύμα νικάνε!”

_

γράφει ο Γιάννης Κανδύλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

1 σχόλιο

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Πάντα δυνατή η γραφή σας!! Όπως τα βράχια στην ανταριασμενη θάλασσα…!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!