Ανταμοιβή

7.02.2017

two_faces_b

Σκέπασα τα μάτια μου

με την παγερή βροχή του φθινοπώρου.

Σκέπασα τό πρόσωπό μου

με τη μαύρη σκιά της καταιγίδας.

Για να μη με βλέπεις

σαν θα περνάς μπροστά απ΄το ανώφελο

για να μη με κοιτάζεις

σαν αλλότρια εικόνα ενός άλλου κόσμου,

που τόσο τον ονειρεύτηκες

κι εγώ στον γκρέμισα.

Έτσι, θα ξεχάσεις τη μορφή μου

γρήγορα κι ανώδυνα.

Έτσι, θα πεις, πως δεν υπήρξα ποτέ

παρά μόνο σ' ένα όνειρό σου, που για λίγο στάθηκα

φιγούρα ακαθόριστη, εικόνα αμυδρή

το πέρασμά μου ένα προιόν της φαντασίας

με ελάχιστη διάρκεια ζωής.

Είναι προτιμότερο σ' αυτήν την ιστορία

να μην υπάρχουν αναμνήσεις.

Η λήθη μου θα σε ανταμείψει.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Είναι προτιμότερο για κάποιες ιστορίες να μην υπάρχουν αναμνήσεις…μ’ αρέσεις Άννα ❤️μου…ο τρόπος που προσεγγίζεις το θέμα, οι λέξεις που διαλέγεις και κουμπώνουν απόλυτα μαζί του, με κάνουν να στέκομαι σε κάθε σου πόνημα!!! Να είσαι πάντα καλά καλό σου απόγευμα!!!

    Απάντηση
  2. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Στέκεσαι πάντα με ενθάρρυνση Σοφία μου!Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.Καλο βράδυ!!

    Απάντηση
  3. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Υπαρχουν κάτι ιστορίες μικρές,πολύ μικρές που όμως μας άφησαν δυνατές αναμνήσεις. που στάθηκε αδύνατον να τις ξεχάσουμε ή να τις διαγράψουμε. Μη και μία τέτοια ιστορία είναι στο ποίημα σου;Οπότε οι παραινέσεις σου για λήθη μάταιες Άννα καλή μου. ΄Πολύ ωραίο όπως πάντα,,,

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Δε νομίζω ότι κάποιος μπορεί να ξεχάσει τόσο εύκολα. Είναι φορές που τα φευγαλέα περάσματα στη ζωή, μας σημαδεύουν και πονάνε περισσότερο. Η απόδοσή σου εξαιρετική. Καλή σου μέρα, Άννα.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου