Αντιγραφές

15.10.2017

Αγαπητά μου παιδιά, σήμερα θα μιλήσουμε για την αντιγραφή και δεν εννοώ αυτήν που καθημερινώς επιμένω να σας βάζω με σκοπό τη βελτίωση του γραφικού σας χαρακτήρα. Ούτε βέβαια αυτήν που εν είδει τιμωρίας γράφετε ένα κείμενο δέκα φορές. Ομιλώ για ένα άλλο είδος αντιγραφής που το συνηθίζουν δυστυχώς οι μεγάλοι και που εγώ όσο πιο κομψά μπορώ, το αποκαλώ κλοπή.

Σε λίγα χρόνια θα ανήκετε και εσείς στην κοινωνία των μεγάλων και θα ήμουν ευτυχής αν εσείς τα παιδιά μου αποφεύγατε αυτού του είδους την κλοπή και την καυτηριάζετε όπου και όταν την απαντήσετε. Την αποκάλεσα κλοπή, ενώ η επίσημη ονομασία της είναι κλοπή Πνευματικής Ιδιοκτησίας.

Θα σας εξηγήσω τι ακριβώς εννοώ: Πέστε ότι είμαι ένας γνωστός, ή και άγνωστος συγγραφέας, δεν έχει σημασία, και τα έργα μου διαβάζονται από πλήθος αναγνωστών (έχει σημασία αυτό που λέω, γιατί ο συγγραφέας δεν υπάρχει αν δεν υπάρχουν αναγνώστες). Ξάφνου εμφανίζεται από το πουθενά, ένας άλλος συγγραφέας και γράφει πάνω κάτω το ίδιο κείμενο με το πρωτότυπο, πράγμα που απαγορεύεται και διώκεται από μίαν Ανώτερη Αρχή που προστατεύει την Πνευματική Ιδιοκτησία. Θεωρείται μεγάλο αδίκημα, όμως δυστυχώς οι περισσότεροι κλέφτες μένουν ατιμώρητοι, αν και το αναγνωστικό κοινό που έχει κρίση έχει μάθει να ξεχωρίζει την ήρα από το στάρι, που λέει ο λαός μας, και τους τιμωρεί με το να μην διαβάζει τα κλοπιμαία τους.

Θα αναρωτηθεί κανείς, μα γιατί να γίνεται αυτή η κλοπή; Αν κάτι άρεσε στον άρπαγα και θα ήθελε να είχε εκείνος γράψει αυτό το κείμενο, ας προσπαθούσε βρε αδερφέ να γράψει κάτι δικό του στο ίδιο στυλ, αλλά που τότε κανείς δε θα τον κατηγορούσε για κλεψιά αλλά ίσως για επιρροή από τον Τάδε γνωστό δημιουργό, αναφέροντας και το όνομά του.

Στη ζωγραφική, αυτού του είδους η αντιγραφή η reproduction, πολλές φορές είναι πολύ ανώτερη από το πρωτότυπο. Αλλά πώς να το κάνουμε, εκείνο που μετράει είναι η γνησιότητα. Τα ίδια και στη μουσική, αντιγραφή, ή μιμητισμός, ή μαϊμουδισμός εν ολίγοις.

Τι να σας πω παιδιά μου, καταντά γελοίο. Μου έλεγε μια συνάδελφος και φίλη μου τις προάλλες, ότι το φαινόμενο έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και ότι έχει εξαπλωθεί ως και στους λογότυπους ακόμη των εκδοτικών οίκων. Ξέρετε φαντάζομαι τι είναι Εκδοτικοί Οίκοι; Είναι εκείνες οι επιχειρήσεις που βγάζουν βιβλία και τα οποία βιβλία, εσείς από τώρα θα πρέπει να αρχίσετε να διαβάζετε, για να πλουτίζετε τις γνώσεις σας και να οξύνετε το μυαλό σας.

Αυτές οι Επιχειρήσεις, λοιπόν, κάποτε ήταν λιγοστές και ονομαστές . Σήμερα ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια και επόμενο είναι, άλλες να είναι ωφέλιμες και άλλες δηλητηριώδεις σαν και αυτά!

Ας πούμε, είσαι ποιητής ή συγγραφέας και οι παλαιοί Οίκοι που έλεγα δεν σου εκδίδουν τα έργα σου. Τι κάνεις λοιπόν αν διαθέτεις λίγα λεφτουδάκια; Ανοίγεις μια δική σου επιχείρηση, εκδίδεις πρώτα πρώτα το δικό σου βιβλίο που ονειρευόσουν για χρόνια και έβλεπες πόρτες κλειστές, και κάπως έτσι βοηθούντος και του διαδικτύου ξεκινά η δουλειά σου. Επειδή όμως εσύ είσαι ακόμη άγνωστος στην αγορά, λιμπίζεσαι το λογότυπο ενός πολύ παλαιοτέρου σου εκδοτικού, το οικειοποιείσαι με μια μικρή παραλλαγή και πορεύεσαι δια της μεθόδου της αντιγραφής που είναι το θέμα μας.

Ίσως ενδιαφερθείτε να ρωτήσετε: «Μα και γιατί να αντιγράψεις και να μην βρεις κάτι δικό σου καινούργιο και χωρίς τίποτα το μεμπτό πάνω του;». Για τον απλούστατο λόγο, να μπερδευτεί ο αναγνώστης – αγοραστής και να αγοράσει τα βιβλία του οίκου σου, νομίζοντας ότι αγοράζει από τον άλλο, τον παλιό, που τόσο καλά λόγια έχει ακούσει για πάρτι του εδώ και χρόνια, ενώ εσύ άνοιξες χθες! Και εδώ είναι που αρχίζει το κυνηγητό από την αρμόδια αρχή, που σας έλεγα στην αρχή!

Επειδή όμως αυτού του είδους οι υποθέσεις είναι πάμπολλες και αργούν να εκδικαστούν και βεβαίως να τιμωρηθούν, ο άρπαγας του τίτλου, έχει αρκετό χρόνο να εδραιωθεί, ενώ οι πελάτες συγγραφείς έχουν πλήρη άγνοια ότι ο λογότυπος στα βιβλία τους είναι μαϊμού.

Ειλικρινά παιδιά μου, δε θα ήθελα να ήμουν, όχι μόνον στην θέση τους, αλλά ούτε καν μπροστά εκεί όταν έρθει η στιγμή που θα βγει η απόφαση που θα βγάλει αργά ή γρήγορα η αρμόδια υπηρεσία. Για σκεφτείτε την απογοήτευσή τους.

-Κυρία κυρία, είναι αυτό που λέει η γιαγιά μου ότι «ο ψεύτης και ο κλέφτης, τον πρώτο χρόνο χαίρονται».

-Ακριβώς Ελενίτσα μου, με κάλυψες τελείως, μα τελείως όμως.

Αγαπάτε κάθε τι το γνήσιο. Οι REPRODUCTION βλάπτουν σοβαρά όλους τους τομείς της Τέχνης και του Πνεύματος.

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Πληγωμένη Άνοιξη

Πληγωμένη Άνοιξη

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η Άνοιξη, ως περίοδος Αναγέννησης και άνθησης, συχνά αποτελεί συνώνυμο της ζωής και της ευτυχίας. Ωστόσο, καμιά γέννα δεν προκύπτει χωρίς ωδίνες και μάλιστα – σε ορισμένες περιπτώσεις- ο πόνος ξεπερνά κατά πολύ και επισκιάζει την ακμή της...

30 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Βίνσεντ βαν Γκογκ

30 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Βίνσεντ βαν Γκογκ

- γράφει η Άννα Αργύρη - 1888. Ο Σερά απασχολεί με τον Pointillism τα φιλότεχνα καφενεία στη Rive Gauche του Παρισιού. Ο Σεζάν από την άλλη απομονώνεται δημιουργικά στο Αιξ. Κι ένας νέος με ασκητική μορφή και γεμάτος πάθος αναχωρεί από το Παρίσι για τη Νότια Γαλλία....

Ο Τζόναθαν Κόου, ο κ. Γουάιλντερ και η Ελλάδα

Ο Τζόναθαν Κόου, ο κ. Γουάιλντερ και η Ελλάδα

Ο Τζόναθαν Κόου είναι ένας ευφυής συγγραφέας που δεν αρκείται στο να αφηγηθεί απλώς μια ιστορία. Καταβάλλει πάντα κόπο ως προς την επιλογή και τη δόμηση των χαρακτήρων του, στην επιλογή της γλώσσας και τη διερεύνηση των πολιτικών γεγονότων που συνιστούν τη συνήθη...

Το 1821, η ιστορία, και η πρόσληψη του από τον ποιητή Βαγγέλη Χρόνη

Το 1821, η ιστορία, και η πρόσληψη του από τον ποιητή Βαγγέλη Χρόνη

  Βαγγέλης Χρόνης Κωνσταντίνος Μπούρας ‘Μελλοντική ελευθερία’   «Ο χορευτής αφού λειτούργησε στην σκηνή υπό τον ήχο των στίχων αποχώρησε εξαντλημένος. Είχε καταφέρει να προσθέσει νέες λέξεις όπως δεν τις είχε διανοηθεί ο ποιητής. Γράφει και ο χορευτής...

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Άραγε, είμαστε αυθόρμητα κοινωνικοί; Αν και ως άνθρωποι όντως κατέχουμε αυθόρμητα ορισμένες ατομικές ιδιότητες, η κοινωνικότητα τού είδους μας μάλλον έχει προκύψει αρχικώς ως μια επίκτητη ανάγκη επιβίωσης, η οποία στη συνέχεια...

Διαβάστε κι αυτά

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Άραγε, είμαστε αυθόρμητα κοινωνικοί; Αν και ως άνθρωποι όντως κατέχουμε αυθόρμητα ορισμένες ατομικές ιδιότητες, η κοινωνικότητα τού είδους μας μάλλον έχει προκύψει αρχικώς ως μια επίκτητη ανάγκη επιβίωσης, η οποία στη συνέχεια...

Η μελαγχολία της ευφυΐας

Η μελαγχολία της ευφυΐας

γράφει η Παναγιώτα Ψυχογιού - Πριν από 2.500 χρόνια ο Αριστοτέλης υποστήριξε πως «δεν υπάρχει καμία μεγάλη ιδιοφυΐα χωρίς κάποια δόση παράνοιας». Σήμερα ο ισχυρισμός του αποδεικνύεται επιστημονικά καθώς πολυάριθμες μελέτες τεκμηριώνουν πως η ευφυΐα σχετίζεται με την...

20 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ερρίκος Ίψεν

20 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ερρίκος Ίψεν

- γράφει η Άννα Αργύρη - Ο αρχιμάστορας Σόλνες είναι πια μεσόκοπος, αλλά ακμαίος άνδρας, με μουστακάκι, παχιά μαύρα φρύδια. Φοράει το πρασινόγκριζο σακάκι του με φαρδύ "ρεβέρ" και τα γυαλιά του με το λεπτό, χρυσό σκελετό. Η Χίλντα από την άλλη, είναι ένα λυγερό,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου