Αν αγαπάς, να αγαπάς

19.10.2017

Αν αγαπάς, να αγαπάς σαν να ‘ναι ο Θεός σου,
ο ήλιος , το νεράκι σου κι ο μόνος άνθρωπός σου.
Να γίνεσαι πάντα γι’ αυτόν αιτία για να ζήσει,
απ’ το ποτήρι της ζωής με νέκταρ να μεθύσει.
Να γίνεσαι οι ρίζες του κοντά σου να ριζώσει,
για την αγάπη του αυτή να μην το μετανιώσει!
Να γίνεσαι στην πλάτη του φτερά για να πετάξει,
να φτάσει προς τους στόχους του, ποτέ να μην πλαντάξει!
Να γίνεσαι πηγή ζωής, στης μοναξιάς την ξέρα,
να φέγγεις στα σκοτάδια του σαν να ‘σαι εσύ η μέρα.
Να γίνεσαι το όνειρο στ’ ονειροδρόμιό του,
το μαξιλάρι ν' ακουμπά να φεύγει ο ιδρός του.
Να γίνεσαι φάρος ψηλά στης δυστυχίας τα βράχια,
αιτία να γεμίζουνε του νου του όλα τα άδεια.
Και μη γεμίσουν με Γιατί, με Ίσως και Δεν πρέπει,
μα να γεμίσουν με χαρές της ζήσης του τα έτη.
Να γίνεις γόμα που θα βρει τα λάθη του να σβύσει
κι ένα βιβλίο που χαρές κοντά σου θα γεμίσει.
Να γίνεις λάδι και ψωμί την πείνα του να θρέψει,
Μαλεβιζιώτικος συρτός μαζί σου να χορέψει!
Να γίνεις η Ανάσταση στο μαύρο Γολγοθά του,
καμπάνας σιγοκάλεσμα μες στην αγκαλιά του!
Αυτό π’ ακούει ο πιστός και τρέχει στο ‘κκλησάκι
κι αφήνει σαν κατάθεση και πόνους και φαρμάκι.
Κι όταν τη λύτρωση θα βρει θα κάνει το σταυρό του,
που γίνηκες απ’ το Θεό ΕΣΥ ο άνθρωπός του!

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Βασίλη ,
    σε ευχαρισώ πολύ για την επιμέλεια του ποιήματός μου!

    Να είσαι καλά!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Η αγάπη και η ευτυχία λένε πως δεν μετριούνται…και πως πάντα έχει χώρο η ψυχή για λίγο παραπάνω!!! ”Αν αγαπάς(λοιπόν) να αγαπάς” με κάθε τρόπο…και να γίνεσαι όλα όσα αποζητάει η αγάπη για να μένει αναλλοίωτη μέσα στο χρόνο!!! Υπέροχο το ποίημά σου αγαπημένη μου Χρυσούλα!!!Μεγάλη αγκαλιά σε όλους σας!!!!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Αγαπημένη μου Σοφία,

      Μέσα απ’ την καρδιά μου σε ευχαριστώ… Αυτό εννοώ εγώ αγάπη…ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ , ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΙΜΗΜΑ…
      Να είστε καλά και να καμαρώνετε ό,τι αγαπάτε…

      Ο Θεός να σας βλέπει ….

      Πολλά φιλιά σε όλους σας!!!!!!!!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου