Αν αγαπάς, να αγαπάς

19.10.2017

Αν αγαπάς, να αγαπάς σαν να ‘ναι ο Θεός σου,
ο ήλιος , το νεράκι σου κι ο μόνος άνθρωπός σου.
Να γίνεσαι πάντα γι’ αυτόν αιτία για να ζήσει,
απ’ το ποτήρι της ζωής με νέκταρ να μεθύσει.
Να γίνεσαι οι ρίζες του κοντά σου να ριζώσει,
για την αγάπη του αυτή να μην το μετανιώσει!
Να γίνεσαι στην πλάτη του φτερά για να πετάξει,
να φτάσει προς τους στόχους του, ποτέ να μην πλαντάξει!
Να γίνεσαι πηγή ζωής, στης μοναξιάς την ξέρα,
να φέγγεις στα σκοτάδια του σαν να ‘σαι εσύ η μέρα.
Να γίνεσαι το όνειρο στ’ ονειροδρόμιό του,
το μαξιλάρι ν' ακουμπά να φεύγει ο ιδρός του.
Να γίνεσαι φάρος ψηλά στης δυστυχίας τα βράχια,
αιτία να γεμίζουνε του νου του όλα τα άδεια.
Και μη γεμίσουν με Γιατί, με Ίσως και Δεν πρέπει,
μα να γεμίσουν με χαρές της ζήσης του τα έτη.
Να γίνεις γόμα που θα βρει τα λάθη του να σβύσει
κι ένα βιβλίο που χαρές κοντά σου θα γεμίσει.
Να γίνεις λάδι και ψωμί την πείνα του να θρέψει,
Μαλεβιζιώτικος συρτός μαζί σου να χορέψει!
Να γίνεις η Ανάσταση στο μαύρο Γολγοθά του,
καμπάνας σιγοκάλεσμα μες στην αγκαλιά του!
Αυτό π’ ακούει ο πιστός και τρέχει στο ‘κκλησάκι
κι αφήνει σαν κατάθεση και πόνους και φαρμάκι.
Κι όταν τη λύτρωση θα βρει θα κάνει το σταυρό του,
που γίνηκες απ’ το Θεό ΕΣΥ ο άνθρωπός του!

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Το χρονικό των μετρητών

Το χρονικό των μετρητών

Έγινε διόρθωση στο όνομά μου, δεν είμαι πια εγώ. Έγινε διόρθωση στα όνειρά μου, σκέφτομαι πριν πω. Η υπερχείλιση συναισθημάτων κόπηκε. Το ρεύμα κόπηκε. Πήγα σε άλλη εταιρία. Άλλαξα πρόσωπο, ταυτότητα τι θέλεις να σου πω; Είχαν ακριβή προμήθεια. Τέλος το χρονικό των...

Ψυχή σε καραντίνα

Ψυχή σε καραντίνα

Λέμε πολλά και δεν λέμε τίποτα.  Κι όταν δεν λέμε τίποτα τα λέμε… όλα.  Και αντί για τίποτα πλέον όλοι γράφουν τπτ. Κρύβομαι και κρύβεσαι Είμαστε συνέχεια σε καραντίνα. Kαραντίνα στην ψυχή. Ψυχή σε καραντίνα. Κάποιες μέρες στεναχωριέμαι που υπάρχω γιατί είμαι μηχανή....

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Βασίλη ,
    σε ευχαρισώ πολύ για την επιμέλεια του ποιήματός μου!

    Να είσαι καλά!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Η αγάπη και η ευτυχία λένε πως δεν μετριούνται…και πως πάντα έχει χώρο η ψυχή για λίγο παραπάνω!!! ”Αν αγαπάς(λοιπόν) να αγαπάς” με κάθε τρόπο…και να γίνεσαι όλα όσα αποζητάει η αγάπη για να μένει αναλλοίωτη μέσα στο χρόνο!!! Υπέροχο το ποίημά σου αγαπημένη μου Χρυσούλα!!!Μεγάλη αγκαλιά σε όλους σας!!!!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Αγαπημένη μου Σοφία,

      Μέσα απ’ την καρδιά μου σε ευχαριστώ… Αυτό εννοώ εγώ αγάπη…ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ , ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΙΜΗΜΑ…
      Να είστε καλά και να καμαρώνετε ό,τι αγαπάτε…

      Ο Θεός να σας βλέπει ….

      Πολλά φιλιά σε όλους σας!!!!!!!!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου