sea_rock_b

Σαν βρέξει

δε θα βλέπεις τα δάκρυά μου.

Σαν βρέξει

δε θα με δεις που θα σκορπάω

στάχτη το κορμί μου

στην αγκαλιά τής θάλασσας.

Σαν έρθει η καταιγίδα

μη σταθείς να σκεφτείς

ποια ήμουν και τι ήμουν για σένα.

Τρέξε μακριά απ' τη φωτιά τού ουρανού μου

σ' ένα απάγκιο στάσου κι εγώ

θα έρχομαι κοντά σου κάθε καλοκαίρι

σταγόνα μικρή στην παλάμη σου,

βροχή σιγανή απ' αλλοτινή εποχή.

Μέσα στα κύματα τότε

τα χέρια σου θ' αγγίξουν τη σιωπή μου

μέσα απ' το βυθό τής αγάπης μου

γοργόνες θα σου φέρουν το φιλί μου.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!