Απλή η μοίρα

28.06.2018

Καθώς γέρνουμε, πάντα,
τα πρόσωπα βλέπουν ανατολή.
Κροταλίζουν, θαρρείς χώρια μας κι αθόρυβα,
ένα φόρτωμα γιατί στα όνειρά μας,
ξεχασμένες υποθέσεις, άλυτοι γρίφοι,
θύμησες σκοινιά, κι ένα κομμάτι απ’ το μέλλον,
αδιευκρίνιστο κι αυτό, ριγμένο, έτσι, με εμάς -άκοντες- μπροστά μας.
Τι να πεις;
Καθώς περνάει ο καιρός, πληθαίνουν οι ερωτήσεις.
Τις ρίχνεις ανέμελα τάχα, σαν τίναγμα του κεφαλιού, παλιά γνώριμη εφηβική κίνηση, πίσω
και βαδίζοντας, έρποντας, σταματώντας,
σε δρασκελίζουν οι εποχές.
Απλή η πανανθρώπινη μοίρα.
Κι οι αγάπες;

 

_

γράφει η Μαριάννα Γληνού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου