Select Page

Απλή η μοίρα

Απλή η μοίρα

Καθώς γέρνουμε, πάντα,
τα πρόσωπα βλέπουν ανατολή.
Κροταλίζουν, θαρρείς χώρια μας κι αθόρυβα,
ένα φόρτωμα γιατί στα όνειρά μας,
ξεχασμένες υποθέσεις, άλυτοι γρίφοι,
θύμησες σκοινιά, κι ένα κομμάτι απ’ το μέλλον,
αδιευκρίνιστο κι αυτό, ριγμένο, έτσι, με εμάς -άκοντες- μπροστά μας.
Τι να πεις;
Καθώς περνάει ο καιρός, πληθαίνουν οι ερωτήσεις.
Τις ρίχνεις ανέμελα τάχα, σαν τίναγμα του κεφαλιού, παλιά γνώριμη εφηβική κίνηση, πίσω
και βαδίζοντας, έρποντας, σταματώντας,
σε δρασκελίζουν οι εποχές.
Απλή η πανανθρώπινη μοίρα.
Κι οι αγάπες;

 

_

γράφει η Μαριάννα Γληνού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Ημερολόγιο 2019 – Πρόσκληση

Προτεινόμενα Σχολικά Βοηθήματα

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος