Απλή η μοίρα

28.06.2018

Καθώς γέρνουμε, πάντα,
τα πρόσωπα βλέπουν ανατολή.
Κροταλίζουν, θαρρείς χώρια μας κι αθόρυβα,
ένα φόρτωμα γιατί στα όνειρά μας,
ξεχασμένες υποθέσεις, άλυτοι γρίφοι,
θύμησες σκοινιά, κι ένα κομμάτι απ’ το μέλλον,
αδιευκρίνιστο κι αυτό, ριγμένο, έτσι, με εμάς -άκοντες- μπροστά μας.
Τι να πεις;
Καθώς περνάει ο καιρός, πληθαίνουν οι ερωτήσεις.
Τις ρίχνεις ανέμελα τάχα, σαν τίναγμα του κεφαλιού, παλιά γνώριμη εφηβική κίνηση, πίσω
και βαδίζοντας, έρποντας, σταματώντας,
σε δρασκελίζουν οι εποχές.
Απλή η πανανθρώπινη μοίρα.
Κι οι αγάπες;

 

_

γράφει η Μαριάννα Γληνού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου