Απολεσθέντα

5.05.2017

Ξεχασμένος κόσμος
τα μάτια ενός παιδιού.
Αθωότητα βγαλμένη
στη χαρά του παιχνιδιού.
Να μου γελούν ανέμελα
στις παιδικές χαρές:
“Αγνότητα που χάθηκες στο χθες!”

Αντάλλαγμα επιβίωσης
με ανάλγητες μορφές.
Εξουθενωμένες, άτονες,
όλο πιο σκυθρωπές.
Που απώλεσαν με τον χρόνο
τις παιδικές ψυχές…

_

γράφει ο Γιάννης Κανδύλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Και έτσι, όπως τόσο όμορφα έγραψε η πένα σας, χάσαμε ανεπιστρεπτί την παιδικότητά μας!!! Καλή σας μέρα!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    “Αγνότητα που χάθηκες στο χθες!”

    Αχ Γιάννη πόσο δίκιο έχεις!
    Πόσο το σκέφτομαι καθημερινά αυτό και πόσο με πληγώνει!
    Εχουμε χάσει την παιδικότητά μας, την καθαρότητά μας.

    Μπράβο Γιάννη!! Πολύ μου άρεσε η περιγραφή μας!!!

    Ευχαριστούμε!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου