Ξεχασμένος κόσμος
τα μάτια ενός παιδιού.
Αθωότητα βγαλμένη
στη χαρά του παιχνιδιού.
Να μου γελούν ανέμελα
στις παιδικές χαρές:
“Αγνότητα που χάθηκες στο χθες!”

Αντάλλαγμα επιβίωσης
με ανάλγητες μορφές.
Εξουθενωμένες, άτονες,
όλο πιο σκυθρωπές.
Που απώλεσαν με τον χρόνο
τις παιδικές ψυχές…

_

γράφει ο Γιάννης Κανδύλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!