Απόκριση

24.06.2018

 

Χαθήκαμε σε αυτό το λίγο
που λογιάσαμε για πολύ.
Όταν ο αγέρας λυσσομανούσε,
άρπαζε φύλλα, κλαδιά,
στροβίλιζε με μίσος
πετάγματα πουλιών, στέγες, ξύλα
ξεχασμένα στην άκρη, προσμονές
δεν κουρνιάσαμε σε μια γωνιά
να συλλογιστούμε το άπειρο.
Κι όταν ο ήλιος έκαιγε το χορτάρι,
και μύριζε ο κόσμος
λιωμένο ρετσίνι,
πνιχτή, αφρίζουσα κάψα και θάμπος,
δεν δροσερέψαμε τη ζωή
με αυτήν την ανάμνηση του αγέρα,
ούτε  ξαποστάσαμε τη δίψα
σκουπίζοντας το μέτωπο
κάτω απ’ τον ίσκιο των φύλλων.
Από ποιον να γυρέψουμε, λοιπόν,
μιαν απόκριση
αφού τόσες αστροφεγγιές
ούτε που σηκώσαμε τα μάτια
ν’ ανασάνουμε,
αφού τόσους ήσυχους παφλασμούς
αφήσαμε να σβήσουν, ανέγγιχτοι,
πάνω στην άμμο,
αφού, όλα, τ’ αφήσαμε
ολόκληρα, γεμάτα, μεγάλα
σαν τις σκιές πάνω στους
ασπρισμένους τοίχους,
ανερώτητα, μέσα στη μοναξιά τους;

_

γράφει η Μαριάννα Γληνού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου