Αριβίστα έρωτα

6.06.2017

Ασίγαστος ο έρως σου με πολιορκεί,
πλησίστιο τον βλέπω εμπρός μου
ας ξέρω τάχα ότι τούτος ο διακαής πόθος
είναι για το καλό μου,
νιώθω ότι διψά για την καταστροφή.
Βραχύβιος
πολεμά με τη μακροβιότητα της αγάπης μου για σε.
Ήρθες άνοιξη, ήρθες Μάη
ήμουν ευάλωτη, ήμουν ζαλισμένη
από την πλησιφαή ερωτική σελήνη.
Κάθε υπόσχεση που σου έταξα την ανακάλεσα.
Γιατί ήξερα ότι δικός μου μονάχα
είσαι στη θλιμμένη μου φαντασία.
Αριβίστα έρωτα με πονάς,
με γελάς, ύπουλα ξεσπάς.
Μαζεύω φύκια θαλασσινά για επιδέσμους.
Ρέει κόκκινο η πληγή, επείγει η αιμοστασία.
Το βλέμμα σου,
με κλειστά τα μάτια μου, το φωτογράφισα.
Τη λαχτάρα σου την ένιωσα δίχως να με αγγίξεις.
Η κάψα του κορμιού σου, από απόσταση πυράκτωσε την αύρα μου.
Και ένα φιλί σου μοναχά, μου χάρισε πνοή.
Ζέστανε τα κρύσταλλα της καρδιάς μου.
Για αυτό χάθηκε η λαλιά μου.
Γιατί μέσα μου, σου τραγουδούσα, σε νανούριζα, σε αγαπούσα.
Μάζευα χιώτικα γιασεμιά να σου χαρίσω.
Χρωστούμενα χαμόγελα της ζωής να σου φορέσω.
Μικρασιάτικα μαντήλια να σκουπίσω τα δάκρυα σου.
Σμυρνέικα μάγια να λύσω τους παιδικούς σου φόβους.
Αριβίστα έρωτα
που παρασέρνεις στα δίχτυα σου
τους ποιητές,
πόσες θα πνίξεις ακόμα αναπνοές;

Ήμουν δίπλα σου, ήσουν δίπλα μου
αλλά στο νου μου, ταξίδευες μέσα μου.
Η προσέγγιση ήρεμη στην αρχή, παθιασμένη μετά.
Ήθελες να κολυμπήσεις στα πέρατα του κόσμου μου.
Να γνωρίσεις, να δεις, να γευτείς.
Να χορτάσεις για δυο ζωές, για όσο στερηθήκαμε.
Ιδρωμένα κορμιά, ριγούν, σπαρταρούν.
Πρωτόγονες κραυγές, λύτρωση της ηδονής.
Θάλασσα, ακρογιάλια, κοχύλια.
Μάζεψα πορφύρες και έβαψα πιο κόκκινο τον έρωτά σου.
Τόσο που ξεχείλισε το χρώμα της καρδιάς μου.
Πλημμύρισε τα όνειρά μου και το είναι μου.
Αριβίστα έρωτα, ψυχικά με εξουθένωσες,
με νίκησες, με κατέκτησες.
Μα από τα συντρίμμια μου, με ανέστησες!

_

γράφει η Φωτεινή Πεσματζόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

- γράφει η Αλεξάνδρα Παυλίδη - “Τα περσινά τους βάζουν για καλά” του Σπύρου Γούλα και η ανάσυρση των προσωπικών ναυαγίων. Εκδόσεις Πόλις Από τον Μάιο του 2020 κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Σπύρου Γούλα, από τις εκδόσεις Πόλις, σε επιμέλεια-διόρθωση Δημήτρη Αθηνάκη...

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Νησί θα πει κρούστα στεριάς ζωσμένη στο λουλάκι με βράχια ολοτσαλάκωτα, με δαντελένια μέρη, μια φούχτα σπόρια για τ’ αηδόνια στ’ άσπρο πεζουλάκι, κι ένα ραδιόφωνο ανοιχτό, χειμώνα-καλοκαίρι.   Νησί θα πει μοσκοβολιά από σκίνους και θυμάρια, παπαρουνίτσες...

Θάλασσα

Θάλασσα

Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις. Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.   Σε μέρη απίθανα μας πας μας ταξιδεύεις δεν σταματάς ούτε στιγμή να μας μαγεύεις. Μα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Πολύ όμορφη και λυρική η ροή των λέξεων και των εικόνων. Μπράβο!!!

    Απάντηση
  2. Φωτεινή Πεσματζόγλου

    Σας ευχαριστώ για τα λόγια σας. Χαρίζουν δύναμη και ενθάρρυνση. Εξάλλου η ποίηση είναι το πάντρεμα των λέξεων, των εικόνων, της φαντασίας και της πραγματικότητας υπό άλλη ξεχωριστή οπτική γωνία. Η διαχωριστική γραμμή του ονείρου με την απτή πραγματικότητα.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου